Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Ποίηση... (Ποίηση)

Κερί.

Αυγοτέμπερα σε ξύλο.


* * *
Χίμαιρες λέξεις

στην εκκλησιά του τίποτα

δοξολογούν το παν.
* * *

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Τα ματια σου. ( Ποίηση)

Αυθάδεια.
Μολύβι σε χαρτί.


* * *



νύχτες τα μάτια σου


και τ' αγαπώ


όπως αγαπούν το σκοτάδι


όσοι την αυγή προσμένουν



* * *

Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

Άμετρο σώμα. (ποίηση)

Ωκεανίς.
Μεικτή τεχνική.



* * *



Σώμα αλίκτυπο,
πράσινη θάλασσα,
στού πόθου τις όχθες,
κύμα το κύμα,
ως λέει ο ποιητής,
να σε μετρήσω πάσχισα,
μα δε δυνήθηκα .

Και χάθηκα.

Σε άμετρα βάθη με
έκλεισες
κι άβυθος τύμβος μου
έγινες.
Του απείρου εικόνα,
του μηδενός λαβύρινθος.



* * *

Σάββατο, 21 Νοεμβρίου 2009

Διαβάτης. (Ποίηση)

Time...
Μεικτή τεχνική σε χαρτί.


* * *



Διαβαίνεις,

χρόνε μου,

και με διαβαίνεις.


Με διαβαίνεις ,

χρόνε μου,

και διαβαίνω.



* * *

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2009

Διάλογος; (χαϊκού)

Γένεση. Μολύβια σε χαρτί.


* * *






τα βράδια στάχτη
γίνεσαι. μα τη μέρα
σε ξαναγεννώ




τα βράδια στάχτη
με κάνεις. μα τη μέρα
ξαναγεννιέμαι.






* * *

Κυριακή, 1 Νοεμβρίου 2009

Το μαύρο του μαύρου. (ποίηση)

Άγνωστο αντικείμενο.
Σινική σε χαρτί.

* * *


Κι όμως

και το μαύρο

του μαύρου

άσπρο είναι


... θαρρώ ...



* * *

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2009

Ενικός. (ποίηση)

Δίδυμοι.
Σινική σε χαρτί.


* * *



Στο πλήθος
ο ένας

τον ενικό του
βρίσκει.


Κι εκεί τον χάνει.



* * *

Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Οι δρόμοι του Ηράκλειτου κι ο ταξιδιώτης... (ποίημα)

Δελφοί, καλοκαίρι 2009

* * *



Ίσως, Ηράκλειτε, ο δρόμος


που πηγαίνει να είναι ίδιος


με εκείνον που έρχεται.


Όμως, ο νοσταλγός που επιστρέφει


δεν είναι ποτέ ίδιος


με τον ταξιδιώτη που έφυγε.




* * *
Οδός άνω κάτω μία και ωυτή.
(Η άνω οδός και η κάτω οδός είναι μια και η αυτή)
Ηράκλειτος

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2009

Αnimula vagula blandula. (Ποίηση και ζωγραφική)

Κάπου μακριά, σήμερα, χτες ...
ίσως ποτέ και πουθενά.
Μεικτή τεχνική σε χαρτί.



Res nulla

εισπνέω κι εκπνέω
κι έπειτα πάλι
κι έπειτα πάλι
κι έπειτα πάλι
και πάλι

εισπνέω κι εκπνέω
ως που να μάθω
το μεγάλο μάθημα:
Εδώ, στην κοιλάδα των δακρύων,
ανάμεσα res cogitans και res extensa
οι καρτεσιανές συντεταγμένες της ύπαρξης
είναι
(0,0)

εισπνέω
κι εκ...

πνέω στο

Τίποτα


Στο φίλο μου Στέφανο Σχοινά
που έφυγε αυτές τις μέρες...

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2009

Προσωπογραφία (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.
Το συγκεκριμένο πρόσωπο "κατασκευάστηκε" κυριολεκτικά με χαρακτηριστικά παρμένα από διάφορα υπαρκτά πρόσωπα. Το (ενδιαφέρον ;) αποτέλεσμα είναι το εξής: όταν το κοιτά κανείς από κοντά, εστιάζει σε κάποιο/α από τα επιμέρους χαρακτηριστικά και του δημιουργείται η εντύπωση ότι βλέπει ένα όμορφο γυναικείο πρόσωπο. Όσο απομακρύνεται , τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται την (προερχόμενη απο τη συρραφή) παραμόρφωση. Όταν απομακρυνθεί αρκετά του δημιουργείται η εικόνα ενός ασύμμετρου πτηνόμορφου (και άρα ενοχλητικού και άσχημου) προσώπου...
(... Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επιδίωξή μου... Δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό το κατάφερα... Κανείς - ή σχεδόν- δεν μπορεί να κρίνει αντικειμενικά τα έργα του...)

Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Προσευχή - Εκ του σκότους μου . (Ποίηση)



* * *





Εκ του σκότους μου


Κύριε
σε ικετεύω
Άκουσέ με

λευκαυγή δώσε μου όνειρα
ξανά
χίμαιρες ληξιπρόθεσμες
αιώνιες να πιστέψω
σιωπής θωπείες
ματιών φωνές
σωμάτων ικεσίες ...

Άκουσέ με
Κύριε
σε ικετεύω
εκ του σκότους μου

Σε νέες πλάνες πλάνησέ με
δύναμη δώσε μου
τα παλιά λάθη νέα να ξανακάνω
στον έρωτα και πάλι να μονάσω
νέες ωδίνες να γιορτάσω
άλλος κι αλλιώς να γίνω

Κύριε
Άκουσέ με
εκ του σκότους μου
σε ικετεύω

να ακούω ότι δε λέγεται
να βλέπω ότι δε φαίνεται
να δέχομαι ότι δίνεται
και όχι ότι θέλω
δώσε μου


Μα πάνω από όλα
Κύριε
Σε ικετεύω
Αγνόησέ με



Ίσως έτσι μάθω να μη ζητώ…

Εκ του σκότους μου…






* * *


Η πρώτη γραφή αποτελούσε σχόλιο

σε ποίημα της Μαρίας Ροδοπούλου


Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2009

Φθινόπωρο (Ποίηση)



* * *






Φθινόπωρο.

Τα θαύματα κι

οι ψευδαισθήσεις φθίνουν.

Συστέλλεται το ανέφικτο

κι αλλού το αλλού αποδημεί .



Σε λίγο θα χιονίσει

υπάκουο εφικτό κι νουνεχές εδώ.



Έπειτα θα έρθει πάλι

- για κάποιους- η άνοιξη

με τα όνειρα

και τους αιφνιδιασμούς της.



Αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων




- έτσι τουλάχιστον άκουσα

να λένε οι σοφοί-






* * *

Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Άνοιξη του χειμώνα.(Ποίηση)


* * *



Αν με ρωτάτε, φίλοι μου,

και το φθινόπωρο

άνοιξη

πρέπει να το λογιάσουμε.

Του χειμώνα

άνοιξη.

Μιλώ βέβαια -όπως πάντα-

μεταφορικά.


(Αυτό για όσους από ποίηση

δε νογούν...)



* * *

Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2009

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

Φθινόπωρο (ποίηση)



* * *






χθες,



πρώτη μέρα

του φθινοπώρου ,

έβρεξε




-καταρρακτωδώς-

μιαν εξαίσια χαρμολύπη

που μας ξέπλυνε από την

ανόητη αισιοδοξία

του καλοκαιριού.






* * *


Καλό φθινόπωρο σε όλους.

Δευτέρα, 18 Μαΐου 2009

Αποτρόπαιος κεφαλή. (Ζωγραφική)


Αποτρόπαιος κεφαλή.
Το πραγματικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.


Η αρχική ιδέα προέρχεται από ένα παλιότερο,
χαμένο πιά, ποίημα ( έχω την κακιστη συνήθεια
να καταστρέφω όσα έργα μου δεν με ικανοποιούν),
στο οποίο αναφερόμουν στην εξαιρετική
ομορφιά, που ξεπερνώντας τα όρια
του κοινού - διάβαζε "φυσιολογικού"-
λειτουργεί όπως και η Μέδουσα,
προκαλώντας μια μορφή
"απολίθωσης" του "θεατή"...
Υποθέτω ότι όλοι μας είχαμε
αυτή την εμπειρία τουλάχιστον
μια φορά στη ζωή μας...


Πέμπτη, 16 Απριλίου 2009

Καλό Πάσχα.

Οίτη - λίγες ημέρες πριν...



Σε όλους τους φίλους εύχομαι να έχουν
μαζί με τους αγαπημένους τους
Καλό Πάσχα
και να είναι πάντα δημιουργικοί.



ΥΓ.
Βέβαια, το δέντρο (όχι Πασχαλιά, αλλά Κουτσουπιά
-λέγεται αλλιώς και δένδρο του Ιούδα)
είναι μάλλον ακατάλληλο για Πασχαλιάτικες ευχές,
αλλά είναι (ήταν - δεν ξέρω αν φαίνεται από τη φωτό)
εκπληκτικά όμορφο.



Για την οικολογική καταστροφή της Οίτης
μπορείτε να δείτε φωτό εδώ :

Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

Θνητή θεοσύνη. (Ποίηση)

* * *



Κι οχ' της Ελέας
το -στείρο- άπειρο
ως της Εφέσσου το
-γκαστρωμένο- μηδέν
μια δρασκελιά και σώθηκα
νύχτες γεμάτος και θεοσύνη.

Όμως θνητή...



* * *

Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

Αδυσώπητη. (ποίηση)

* * *



Αδυσώπητη είσαι.

Μα

ύσσωπο

ραίνεις,

όταν δυσωπείς




* * *


"ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι."
Ψαλμοί.

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

... earth's day.. (Εικαστικό)

Ζωγραφική επεξεργασμένη με υπολογιστή.
(το αρχικό έργο μολύβια και καζεϊνη)
Αφιερωμένο
(αν και απεχθάνομαι τις κατα
παραγγελίαν "ευαισθησίες")
στην ημέρα της γης.
Μην ξεχάσετε να σβήσετε
τα φώτα, απόψε...

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.



Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

υπάρχει μιά δίψα υπάρχει μιά αγάπη

υπάρχει μιά έκσταση


Όλα σκληρά σαν τα κοχύλια

μπορείς να τα κρατήσεις

μες στη παλάμη σου


Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές


Μέρες ολόκληρες σε κοίταζα

μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια

και δεν σε γνώριζα μήτε με γνώριζες

Γ Σεφέρης.

Σάββατο, 7 Μαρτίου 2009

Κενο-φωνήματα. (Ποίηση)

* * *



Μιλούν οι ανθρώποι

κι ο λόγος τους
όχι ομορφιάς μηδ' ευκρασίας
χλόισμα

αλλά
φωνήματα ασώματα
βαρβαρικά κι ασήμαντα
κύματα κύματα καθημερινά
σαν υλακές παράφωνες
τίποτα που σημαίνουν
την εύλαλη σιωπή
την άνασσα
των όντων
την ανάσα
πληγώνουν.

Και κείνη -πραότατη- σωπαίνει

Και παύει να λέει
του κόσμου την ιστορία...



* * *
«Τας βεβήλους κενοφωνίας περιΐστασο».
Τις βέβηλες κενοφωνίες να αποφευγεις...
Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος.

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2009

Σαν παραλία ερημική. Αφιερωμένο στο Μάνο Χατζιδάκι (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.



* * *



Θα περιμένω σε παραλία ερημική
Τ' άγριο το κύμα να μου φέρει τη ματιά σου

Κι ότι μου φέρει θ' αγαπώ, γιατί θα 'ναι δικό σου
Είτε πετράδι, είτε φιλί, ή τ' όνειρό σου

Θα περιμένω, από το βράδυ ως το πρωί
ως να γενώ εγώ μια παραλία ερημική
να σε καλωσορίσει


Μάνος Χατζιδάκις,
Ο κύκλος του CNN



* * *

Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Επικαλέω τοι... (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.
Αποτελεί δίπτυχο με άλλο έργο
που "παριστάνει" μαρμαρινη πλάκα
με την επιγραφή : "επικαλέω τοι την θεόν"

Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2009

Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου 2009

Ναός το σώμα σου... (Ζωγραφική)

Εικαστικό "σχόλιο" στο "Νυμφώνα".
Μολύβι σε χαρτί.
Είναι ακριβώς το ίδιο θέμα με την
προηγούμενη ανάρτηση (Απολίθωμα).
Φυσικά η προσέγγιση και τα υλικά
διαφέρουν...

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2009

Ο Νυμφώνας. (Ποίηση)

* * *


Τον αχώρητο έρωτα
χώρεσα

Στη στιγμή των αιώνων το αβέβαιο
έθαλψα

Το αμερές αδιαίρετο άναρχο της δυάδας το ένα
απείρωσα

Το υπερούσιο εμείς
εγκοσμίωσα .

Και τ’ άχραντά τους σου κοινωνώ,
σε δείπνο μυστικό,

στο Νυμφώνα σου.


Το σώμα μου.



Ο "Νυμφώνας " βρισκόταν στο άλλο μου blog
από τις 2 12 08
(και στα χαρτιά μου για πολλά - πολλά χρόνια)...



* * *

Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2009

Η στολή της γύμνιας. (Ποίηση)




* * *






Φώσκει η στολή της γύμνιας σου

- ακόμα-



Της θάλασσας και τ' ουρανού

αντίκρυ



νύχτα άναστρη μόλις που

ξεμύτισε



μαύρη κι οκνή στο άρρητο

σιμά.



Κει που έπαιξα και έχασα



τον μέλλοντα της ευτυχίας μου.





...αλλά παν τόλματον...






Το : "αλλά παν τόλματον" από τη Σαπφώ.






* * *

Τρίτη, 3 Φεβρουαρίου 2009

Λάσπη ονείρων (Ποίηση)

* * *



Από λάσπη και ονείρων πειρασμό

φτιαγμένος,

του χρόνου είλωτας,

το άπειρο μεσ' στο μηδέν

θηλύκωσα.

Κι ανέφικτο ανασαίνω.


Ως να περάσω...



* * *

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2009

Ούριο βλέμμα (δεκαπεντασύλλαβος).

* * *



Ούριο βλέμμα

θάλασσα

Μα πόθοι

Λαιστρυγόνες.



Στο Μανώλη Μεσσήνη,

τη Μαρία Νικολάου

και το Γιώργο Ποταμίτη.

Τους ευχαριστώ για τα ποιητικά τους

σχόλια στην "Ονειροπόληση" μου.

oneirotropio.blogspot.com/

* * *