Χρίστος Σιψής: Μολύβι

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μολύβι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 27 Μαΐου 2015

Μέδουσα. (Ζωγραφική)

Λεπτομέρεια (κεντρική μορφή)

Μολύβια και βερνίκι σε χαρτί.

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2015

Η κούκλα ( Προσωπογραφία - μάσκα 2)

Η κούκλα (Λεπτομέρεια)

Ακρυλικά και μολύβια σε χαρτί κολλημένο σε MDF

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Το βλέμμα (Ζωγραφική)

Το βλέμμα 48 Χ 43

Ακρυλικά και μολύβια σε χαρτί κολλημένο σε MDF
κομμένο σε σχήμα (περίπου) τεταρτημορίου του κύκλου.

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

“Ο ντον Πέντρο διέκρινε και το όνομά του μεταξύ πολλών άλλων, αλλά δεν συνέχισε το διάβασμα. Τα μάτια του είχαν θολώσει. Αναμνήσεις ζωνταναί, ωσαν να είχαν λάβει χώραν μόλις χθες τα γεγονότα, φτερούγιζαν στον νουν του… Στην Έκθεσι των Περισίων του 1900, δυο χρόνια πριν πεθάνει η ντόνα Ισαβέλλα, η σύζυγός του, είχε παρευρεθεί σε άλλην ανύψωσιν αεροστάτου. Όλα αυτά, η ντόνα Ισαβέλλα, η Έκθεσις, χίλια δυο άλλα μικρά και μεγάλα γεγονότα, ήσαν τώρα τόσο μακριά, όσον και το αερόστατον εκείνο. Τόσο μακριά και εν τούτοις τόσο κοντά, αφού ήκουε πάλι την φωνήν της γυναίκας του να του λέγει ολοκάθαρα, όπως την ημέρα εκείνη, στο κοσμοπλημυρισμένο γήπεδον, έτσι καθώς ακουμπούσε στο μπράτσο του, κοιτάζοντας το ανερχόμενον στον ουρανό μπαλόνι: «Α, τι ωραία που θα είναι, όλα να τα βλέπεις και όλα να τα απολαμβάνεις από κει επάνω, χωρίς καημούς, χωρίς δεσμά!”

Ανδρέας Εμπειρίκος, Αργώ ή Πλους Αεροστάτου .

Κυριακή 1 Μαΐου 2011

Η αρχή της ζωής (Άδωνης - ποίηση)

Το δένδρο της γνώσεως.

Μολύβια σε χαρτί.

* * *

Με τον ιστό του αφανισμού

από ουρανό δίχως βροχή

ερχόταν,

προχωρούσε στεφανωμένος μ' αίμα

Κι έλεγε για την απλωσιά, κι έλεγε για τη γέννα...

* * *

Άδωνης

μτφ: Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Θάνατος έρωτας (ποίηση) Διάφανο σώμα (Ζωγραφική)

Διάφανο σώμα.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

στο σώμα σου

σκυμμένος

χρόνια

αθανασία βόσκησα.

Ώσπου χόρτασα

θάνατο

* * *

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Νυχτώνει (ποίηση) - Μάσκα (ζωγραφική Προσωπογραφία)

Μάσκα. Μολύβια σε χαρτί.

Εδώ κι εκεί

πήρε να νυχτώνει

Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-

τον έρωτα

κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,

μαζί του παίρνοντας

ματιές κι ανάσες

γεύσεις και πόθους

και ιδρώτες σε σεντόνια

που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω

και θυμάμαι που ρωτούσες

" τη θάλασσα

ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω...

Εδώ νυχτώνει.

Εκεί;

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Τα ματια σου. ( Ποίηση)

Αυθάδεια.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

νύχτες τα μάτια σου

και τ' αγαπώ

όπως αγαπούν το σκοτάδι

όσοι την αυγή προσμένουν

* * *

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

Διάλογος; (χαϊκού)

Γένεση. Μολύβια σε χαρτί.

* * *

τα βράδια στάχτη

γίνεσαι. μα τη μέρα

σε ξαναγεννώ

τα βράδια στάχτη

με κάνεις. μα τη μέρα

ξαναγεννιέμαι.

* * *

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009

Το Τζην (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

Προσωπογραφία (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.

Το συγκεκριμένο πρόσωπο "κατασκευάστηκε" κυριολεκτικά με χαρακτηριστικά παρμένα από διάφορα υπαρκτά πρόσωπα. Το (ενδιαφέρον ;) αποτέλεσμα είναι το εξής: όταν το κοιτά κανείς από κοντά, εστιάζει σε κάποιο/α από τα επιμέρους χαρακτηριστικά και του δημιουργείται η εντύπωση ότι βλέπει ένα όμορφο γυναικείο πρόσωπο. Όσο απομακρύνεται , τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται την (προερχόμενη απο τη συρραφή) παραμόρφωση. Όταν απομακρυνθεί αρκετά του δημιουργείται η εικόνα ενός ασύμμετρου πτηνόμορφου (και άρα ενοχλητικού και άσχημου) προσώπου...

(... Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επιδίωξή μου... Δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό το κατάφερα... Κανείς - ή σχεδόν- δεν μπορεί να κρίνει αντικειμενικά τα έργα του...)