Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ξύλο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ξύλο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 20 Μαρτίου 2017

Ο μέγας Παν δεν πέθανε (ζωγραφικη)




Λεπτομέρεια έργου από τη σειρά 
" Αργώ - αποδρομές και μεταισθήσεις "

που θα εκθεσω στις 22 Απριλιου στην 
αιθουσα τεχνης "Αγκάθι - Κartάλος"..




Ακρυλικά και στόκος σε ξύλο.

Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

Έκθεση ζωγραφικής




Στις 22 Απριλίου, στην γκαλερί Αγκάθι
(Μηθύμνης 12, Κυψέλη)
του φίλου Γιώργου Καρτάλου,
 θα παρουσιάσω τα έργα της σειράς
 " Αργώ - αποδρομές και μεταισθήσεις " (προσωρινός τίτλος)


Η συγκεκριμένη σειρά αποτελεί ένα διάλογο
με το έργο του Α. Εμπειρίκου
"Αργώ ή Πλους αεροστάτου".




Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012

Ανάμνηση - Πάνω σε ένα ποίημα του Απολλιναίρ.




Ανάμνηση
Μεικτή τεχνική σε ξύλο.






άνοιξη αναριγούσαν τα χέρια σου 
κλωνάρια ρείκια κι εγκατάλειψη
αιώνιο να ευωδιάζει -θαρρούσα- 
ανεξίτηλα 
...

ότι έζησε να το θυμάσαι,
είπες


δε θα σε ξαναδώ ποτέ πια. 
μόνο στη μνήμη της ρεικιάς 
θα ζήσουμε για λίγο ακόμα,
κορμί ένα 
- του χρόνου ευωχία-

...

Ποτέ δεν σε ξανάδα
κι ας σε περίμενα πάντα...

***

...ότι έζησε πιο νεκρό είναι πάντα 
από ότι ποτέ δεν υπήρξε...



ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΓΚΙΓΙΩΜ ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ (1880-1918)

Ένα κλωνάρι από ρεικιά στο χέρι μου ριγεί

Να το θυμάσαι το φθινόπωρο το πεθαμένο

Δε θα ξαναϊδωθούμε πια ποτέ σ’ αυτή τη γη

Πικρή ευωδιά της εποχής κλωνάρι της ρεικιάς

Και να θυμάσαι πως εγώ σε περιμένω
 

Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Ούτις (Ποίηση, ζωγραφική)


Ούτις.
Ακρυλικό σε ξύλο.


* * *

Του χρόνου φύλακας φυλακισμένος
λυγμούς ολάνθιστους
γλωσσεύω
με κόκκινο κι απήγανο
ολοφέγγαρο
σπαράγματα χαρμόσυνα μαράζια
αγγελίζοντας

φως και λίγη ανάσταση
μπας και ξεκλέψω
απ' των εγκάτων
τον δράκο
των εσχάτων την εντροπία.

μα (σ)αν νικηθώ
-δικά σας τα ιμάτια μου-
μη μου θυμώσετε

όσο μπορούσα πάσχισα.
δεν ήμουν τίποτα ξεχωριστό

Ούτις υπήρξα

Κι εγώ.

* * *
Χρίστος Σιψής

Πέμπτη 7 Απριλίου 2011

Ἡ νύχτα μὲ συμφέρει (Νίκος Καρούζος )

Νύχτα.
Ακρυλικό σε ξύλο.

Η νυχτα με συμφερει

Πραγματι η νυχτα με συμφερει.
Πρωτα-πρωτα ελαττωνει τις φιλοδοξιες· υστερα
διορθωνει τις σκεψεις· επειτα
συμμαζωνει τη θλιψη και την κανει υποφερτοτερη
τη σιωπη με σεβας ανατεμνει·
εξαιρει την οσφρηση μα προπαντων η νυχτα περιζωνει.

Νίκος Καρούζος

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Έρως πεσσεύων. (Ποίηση)

Το βλέμμα.
Μεικτή τεχνική σε ξύλο.



* * *


Μικρέ Θεέ
Αθύρματα είμαστε
Στα χέρια σου

Γελώντας μας πεσσεύεις
Πρώτα το τώρα αιέν κάνοντας
Κι έπειτα το αιέν
Ποτέ.

Πάντα.


* * *