Δευτέρα, 13 Απριλίου 2009

Θνητή θεοσύνη. (Ποίηση)

* * *



Κι οχ' της Ελέας
το -στείρο- άπειρο
ως της Εφέσσου το
-γκαστρωμένο- μηδέν
μια δρασκελιά και σώθηκα
νύχτες γεμάτος και θεοσύνη.

Όμως θνητή...



* * *
Δημοσίευση σχολίου