Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Προσωπογραφία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Ιουνίου 2019

Το θάμα. (εικονοποίηση)



Κι αν δεν κοτάς εσύ
Το θάμα
Άστο και θα ‘ρθει μόνο του
Καβάλα σε μια νεροσταγόνα
Που χρυσό γαλάζιο κι όνειρο σύναζε πικρό
Απ’ τ’ αύριο ως τα σήμερα
Η μια μικρή αχιβάδα
Που κάποτε μπορεί να γεννήσει
Μια Αφροδίτη






ή και έτσι:


Κι αν δεν κοτάς εσύ
Το θάμα
Άστο και θα ‘ρθει μόνο του
Καβάλα σε μια νεροσταγόνα
Που χρυσό γαλάζιο κι όνειρο σύναζε πικρό
Απ’ τ’ αύριο ως τα σήμερα
Η μια γυμνή αχιβάδα
Που κάποτε στο χέρι της μπορεί
Να κρατήσει

Μια μικρή Αφροδίτη

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2019

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010

Νυχτώνει (ποίηση) - Μάσκα (ζωγραφική Προσωπογραφία)


Μάσκα. Μολύβια σε χαρτί.



Εδώ κι εκεί
πήρε να νυχτώνει
Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-
τον έρωτα
κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,
μαζί του παίρνοντας
ματιές κι ανάσες
γεύσεις και πόθους
και ιδρώτες σε σεντόνια
που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω
και θυμάμαι που ρωτούσες
" τη θάλασσα
ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω...

Εδώ νυχτώνει.
Εκεί;



Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009

Αnimula vagula blandula. (Ποίηση και ζωγραφική)

Κάπου μακριά, σήμερα, χτες ...
ίσως ποτέ και πουθενά.
Μεικτή τεχνική σε χαρτί.


Res nulla
εισπνέω κι εκπνέω
κι έπειτα πάλι
κι έπειτα πάλι
κι έπειτα πάλι
και πάλι

εισπνέω κι εκπνέω
ως που να μάθω
το μεγάλο μάθημα:
Εδώ, στην κοιλάδα των δακρύων,
ανάμεσα res cogitans και res extensa
οι καρτεσιανές συντεταγμένες της ύπαρξης
είναι
(0,0)

εισπνέω
κι εκ...

πνέω στο
Τίποτα


Στο φίλο μου Στέφανο Σχοινά
που έφυγε αυτές τις μέρες...

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009

Προσωπογραφία (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.
Το συγκεκριμένο πρόσωπο "κατασκευάστηκε" κυριολεκτικά με χαρακτηριστικά παρμένα από διάφορα υπαρκτά πρόσωπα. Το (ενδιαφέρον ;) αποτέλεσμα είναι το εξής: όταν το κοιτά κανείς από κοντά, εστιάζει σε κάποιο/α από τα επιμέρους χαρακτηριστικά και του δημιουργείται η εντύπωση ότι βλέπει ένα όμορφο γυναικείο πρόσωπο. Όσο απομακρύνεται , τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται την (προερχόμενη απο τη συρραφή) παραμόρφωση. Όταν απομακρυνθεί αρκετά του δημιουργείται η εικόνα ενός ασύμμετρου πτηνόμορφου (και άρα ενοχλητικού και άσχημου) προσώπου...
(... Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επιδίωξή μου... Δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό το κατάφερα... Κανείς - ή σχεδόν- δεν μπορεί να κρίνει αντικειμενικά τα έργα του...)

Δευτέρα 18 Μαΐου 2009

Αποτρόπαιος κεφαλή. (Ζωγραφική)


Αποτρόπαιος κεφαλή.
Το πραγματικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.


Η αρχική ιδέα προέρχεται από ένα παλιότερο,
χαμένο πιά, ποίημα ( έχω την κακιστη συνήθεια
να καταστρέφω όσα έργα μου δεν με ικανοποιούν),
στο οποίο αναφερόμουν στην εξαιρετική
ομορφιά, που ξεπερνώντας τα όρια
του κοινού - διάβαζε "φυσιολογικού"-
λειτουργεί όπως και η Μέδουσα,
προκαλώντας μια μορφή
"απολίθωσης" του "θεατή"...
Υποθέτω ότι όλοι μας είχαμε
αυτή την εμπειρία τουλάχιστον
μια φορά στη ζωή μας...


Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008

Όρχηση στο επέκεινα. (ποίηση, ζωγραφική)

Λ. Αγνεία.
Μολύβια σε χαρτί.





* * *





Πάλι και πάλι


Το επέκεινα θωπεύω των μαλλιών σου


17 χρονώ- επί υδάτων


Κι ορχούμαι κι οχούμαι


Πλάι στις φωτιές του Αυγούστου


Κάτω από διάττοντες


Και το φεγγάρι


που ανατέλλει.




Απ’ τα μάτια σου




* * *

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Ευφρόσυνη έπαρση (ποίηση, ζωγραφική)


Μάσκα .
Μεικτή τεχνική σε χαρτί.








* * *

Ευφρόσυνη μαυροφορούσα
Σαν τις γονυκαμπείς ιέρειες
Περνάς μπροστά μου

Έπαρση σελαγίζεις
Κοιτάς επίμονα
Ότι μέσα μου σε παραποιεί.

(Όμως αυτό συνόμιλο με κάνει των αγγέλων)

Κι έχουμε ακόμα 1987, νομίζω.

* * *