Λήθη - εκδοχή 2 (Χαϊκού)

Φθοράς αειφορία.

Ακρυλικό σε καμβά.

* * *

Λήθη, καθρέφτη

αχερούσιε, δώσ' μου

τη γαλήνη σου

* * *

Λήθη - παραλλαγή 1 (Χαϊκού)

* * *

Λήθη καθρέφτη

του μηδενός δώσε μου

τη γαλήνη σου

* * *

Ροάδα (χαϊκού άνοιξης)

* * *

μικρή ροάδα,

αίμα φυλλορροώντας,

μου λες άνοιξη

* * *

Χρόνος (σαν χαϊκού)

* * *

άστοργος χρόνος

από τα δάχτυλά μου

γλιστάει. Για που;

* * *

Θάνατος (Χαϊκού φθινοπώρου)

* * *

Σιγανή βροχή

αργά τον χρόνο μετράς.

Σαν τον θάνατο...

* * *

Χιόνι (χαϊκού χειμώνα)

* * *

χιόνι ανθίζει

χαρμόσυνα στολίζει

το νεκρό κλαδί.

* * *

Ομίχλη (Χαϊκού χειμώνα)

* * *

τυφλή ομίχλη

σωπαίνουν τα χρώματα

λευκό σκοτάδι.

* * *

Μελαγχολία (χαϊκού χειμώνα)

* * *

Χωρίς πια φύλλα

κλαδί σα μνήμη γυμνό.

Μελαγχολία.

* * *

Χρησμός άνοιξης. (Χαϊκού άνοιξης)

* * *

άνθη στα κλαδιά.

τα πουλιά χρησμολογούν

την ανάσταση

* * *

Χιονίζει (Χαϊκού χειμώνα)

* * *

λευκό τοπίο

μέσα στη μαύρη νύχτα.

χιονίζει πάλι.

* * *

Γυμνή σαν φως (Ποιηση)

Σινική σε χαρτί.

* * *

Γυμνή σαν φως ήσουν

κι έμοιαζες αιώνια.

Μικρή απάτη του φθαρτού.

Αθώα, μα τόσο οδυνηρή.

* * *

Kαινός Χειμώνας (Χαϊκού χειμώνα)

* * *

λευκός χειμώνας

χωρίς σκιάχτρο και γκιώνη.

κενός χειμώνας

* * *

Νεκρός έρωτας. ( σαν Χαϊκού)

* * *

Α

Νεκρέ έρωτα

το αθάνατο μίσος

θα σε κηδέψει.

* * *

Β

Πέθανες στέρφε

έρωτα. Το αιώνιο

μίσος χήρεψε.

* * *

Νερό ακίνητο (Χαϊκού)

* * *

νερό γαλάζιο

των αστεριών κλινάρι

τί να προσμένεις;

* * *

Αγγέλου λεία. (Ποίηση)

* * *

να μ΄ αγγελίζεις,

λευκέ μου άγγελε

κι ας μ' αγγελιάζεις,

της πτώσης μου

άγγελε...

* * *

Έρωτας... ( Σαν Χαϊκού)

Εκείνη και το φίδι (λεπτομέρεια).

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

ονείρων τόκε

αιέν ονειροτόκε

ονειροκτόνε...

* * *

Ποίηση... (Ποίηση)

Κερί.

Αυγοτέμπερα σε ξύλο.

* * *

Χίμαιρες λέξεις

στην εκκλησιά του τίποτα

δοξολογούν το παν.

* * *

Τα ματια σου. ( Ποίηση)

Αυθάδεια.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

νύχτες τα μάτια σου

και τ' αγαπώ

όπως αγαπούν το σκοτάδι

όσοι την αυγή προσμένουν

* * *

Καθώς σε κοίταζα (Ζωγραφική)

Σινική σε χαρτί.

Άμετρο σώμα. (ποίηση)

Ωκεανίς.

Μεικτή τεχνική.

* * *

Σώμα αλίκτυπο,

πράσινη θάλασσα,

στού πόθου τις όχθες,

κύμα το κύμα,

ως λέει ο ποιητής,

να σε μετρήσω πάσχισα,

μα δε δυνήθηκα .

Και χάθηκα.

Σε άμετρα βάθη με

έκλεισες
κι άβυθος τύμβος μου

έγινες.

Του απείρου εικόνα,

του μηδενός λαβύρινθος.

* * *

Διαβάτης. (Ποίηση)

Time...

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Διαβαίνεις,

χρόνε μου,

και με διαβαίνεις.

Με διαβαίνεις ,

χρόνε μου,

και διαβαίνω.

* * *

Διάλογος; (χαϊκού)

Γένεση. Μολύβια σε χαρτί.

* * *

τα βράδια στάχτη

γίνεσαι. μα τη μέρα

σε ξαναγεννώ

τα βράδια στάχτη

με κάνεις. μα τη μέρα

ξαναγεννιέμαι.

* * *

Γυμνό με βράχια. (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Το μαύρο του μαύρου. (ποίηση)

Άγνωστο αντικείμενο.

Σινική σε χαρτί.

* * *

Κι όμως

και το μαύρο

του μαύρου

άσπρο είναι

... θαρρώ ...

* * *

Το Τζην (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.

Ενικός. (ποίηση)

Δίδυμοι.

Σινική σε χαρτί.

* * *

Στο πλήθος

ο ένας

τον ενικό του

βρίσκει.

Κι εκεί τον χάνει.

* * *

Οι δρόμοι του Ηράκλειτου κι ο ταξιδιώτης... (ποίημα)

Δελφοί, καλοκαίρι 2009

* * *

Ίσως, Ηράκλειτε, ο δρόμος

που πηγαίνει να είναι ίδιος

με εκείνον που έρχεται.

Όμως, ο νοσταλγός που επιστρέφει

δεν είναι ποτέ ίδιος

με τον ταξιδιώτη που έφυγε.

* * *

Οδός άνω κάτω μία και ωυτή.

(Η άνω οδός και η κάτω οδός είναι μια και η αυτή)

Ηράκλειτος

Αnimula vagula blandula. (Ποίηση και ζωγραφική)

Κάπου μακριά, σήμερα, χτες ...

ίσως ποτέ και πουθενά.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Res nulla

εισπνέω κι εκπνέω

κι έπειτα πάλι

κι έπειτα πάλι

κι έπειτα πάλι

και πάλι

εισπνέω κι εκπνέω

ως που να μάθω

το μεγάλο μάθημα:

Εδώ, στην κοιλάδα των δακρύων,

ανάμεσα res cogitans και res extensa

οι καρτεσιανές συντεταγμένες της ύπαρξης

είναι

(0,0)

εισπνέω

κι εκ...

πνέω στο

Τίποτα

Στο φίλο μου Στέφανο Σχοινά

που έφυγε αυτές τις μέρες...

Προσωπογραφία (Ζωγραφική)

Μολύβι σε χαρτί.

Το συγκεκριμένο πρόσωπο "κατασκευάστηκε" κυριολεκτικά με χαρακτηριστικά παρμένα από διάφορα υπαρκτά πρόσωπα. Το (ενδιαφέρον ;) αποτέλεσμα είναι το εξής: όταν το κοιτά κανείς από κοντά, εστιάζει σε κάποιο/α από τα επιμέρους χαρακτηριστικά και του δημιουργείται η εντύπωση ότι βλέπει ένα όμορφο γυναικείο πρόσωπο. Όσο απομακρύνεται , τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται την (προερχόμενη απο τη συρραφή) παραμόρφωση. Όταν απομακρυνθεί αρκετά του δημιουργείται η εικόνα ενός ασύμμετρου πτηνόμορφου (και άρα ενοχλητικού και άσχημου) προσώπου...

(... Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επιδίωξή μου... Δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό το κατάφερα... Κανείς - ή σχεδόν- δεν μπορεί να κρίνει αντικειμενικά τα έργα του...)

Προσευχή - Εκ του σκότους μου . (Ποίηση)

* * *

Εκ του σκότους μου

Κύριε
σε ικετεύω
Άκουσέ με

λευκαυγή δώσε μου όνειρα
ξανά
χίμαιρες ληξιπρόθεσμες
αιώνιες να πιστέψω
σιωπής θωπείες
ματιών φωνές
σωμάτων ικεσίες ...

Άκουσέ με
Κύριε
σε ικετεύω
εκ του σκότους μου

Σε νέες πλάνες πλάνησέ με
δύναμη δώσε μου
τα παλιά λάθη νέα να ξανακάνω
στον έρωτα και πάλι να μονάσω
νέες ωδίνες να γιορτάσω
άλλος κι αλλιώς να γίνω

Κύριε
Άκουσέ με
εκ του σκότους μου
σε ικετεύω

να ακούω ότι δε λέγεται
να βλέπω ότι δε φαίνεται
να δέχομαι ότι δίνεται
και όχι ότι θέλω
δώσε μου

Μα πάνω από όλα
Κύριε
Σε ικετεύω
Αγνόησέ με

Ίσως έτσι μάθω να μη ζητώ…

Εκ του σκότους μου…

* * *

Η πρώτη γραφή αποτελούσε σχόλιο

σε ποίημα της Μαρίας Ροδοπούλου

http://darkvirtualpoetry.blogspot.com/2009/01/o.html

Το πέπλο. (Ζωγραφική)

Σινική σε χαρτί.

Βροχή (χαϊκού φθινόπωρο)

* * *

βροχής όμοια

χαϊκού του φθινοπώρου

μελαγχολικά

* * *

Φθινόπωρο (Ποίηση)

* * *

Φθινόπωρο.

Τα θαύματα κι

οι ψευδαισθήσεις φθίνουν.

Συστέλλεται το ανέφικτο

κι αλλού το αλλού αποδημεί .

Σε λίγο θα χιονίσει

υπάκουο εφικτό κι νουνεχές εδώ.

Έπειτα θα έρθει πάλι

- για κάποιους- η άνοιξη

με τα όνειρα

και τους αιφνιδιασμούς της.

Αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων

- έτσι τουλάχιστον άκουσα

να λένε οι σοφοί-

* * *

Η μεταφυσική της γυναίκας. (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

Άνοιξη του χειμώνα.(Ποίηση)

* * *



Αν με ρωτάτε, φίλοι μου,

και το φθινόπωρο

άνοιξη

πρέπει να το λογιάσουμε.

Του χειμώνα

άνοιξη.

Μιλώ βέβαια -όπως πάντα-

μεταφορικά.


(Αυτό για όσους από ποίηση

δε νογούν...)



* * *

Η λίμνη (Χαϊκού)

Βιστωνίδα

* * *

νερό καθρέφτης.

σαν έβρεξε, έσπασε

χίλια κομμάτια.

* * *

Φθινόπωρο (χαϊκού φθινοπώρου)

* * *

έξαφνη βροχή,

δέντρο που φυλλορροεί.

φθινόπωρο πια

* * *

Φθινόπωρο (ποίηση)

* * *

χθες,

πρώτη μέρα

του φθινοπώρου ,

έβρεξε

-καταρρακτωδώς-

μιαν εξαίσια χαρμολύπη

που μας ξέπλυνε από την

ανόητη αισιοδοξία

του καλοκαιριού.

* * *

Καλό φθινόπωρο σε όλους.

Στην Οθόνη. (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες.(ποίηση)

* * *

Απ΄το πολύ

να βλέπω αόρατο

τυφλώθηκα.

* * *

Το βλέμμα. (εικαστικό)

Ζωγραφική επεξεργασμένη ψηφιακά.

τ' ουρανού δραπέτης (ζωγραφική)

Άγγελος;

Μολύβια σε χαρτί.

τ' ουρανού δραπέτης (ποίηση)

* * *

τ' ουρανού δραπέτης,

μισό φτερό αγγέλου

έχω.

Για να πονώ.

* * *

Προσευχή (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Θύω στον έρωτα. (Ποίηση)

* * *

Θύω

στον έρωτα .

Μ' ευλογεί

ο Θάνατος.



* * *

Terra incognita (δεκαπεντασύλλαβος)

* * *

1.

Άγνωρος τόπος το κορμί

κι αγρίμια οι πεθυμιές του.

2.

Άγνωρος τόπος ήσουνα
κι αγρίμια τα όνειρά σου.

* * *

Αποτρόπαιος κεφαλή. (Ζωγραφική)

Αποτρόπαιος κεφαλή.

Το πραγματικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Η αρχική ιδέα προέρχεται από ένα παλιότερο,

χαμένο πιά, ποίημα ( έχω την κακιστη συνήθεια

να καταστρέφω όσα έργα μου δεν με ικανοποιούν),

στο οποίο αναφερόμουν στην εξαιρετική

ομορφιά, που ξεπερνώντας τα όρια

του κοινού - διάβαζε "φυσιολογικού"-

λειτουργεί όπως και η Μέδουσα,

προκαλώντας μια μορφή

"απολίθωσης" του "θεατή"...

Υποθέτω ότι όλοι μας είχαμε

αυτή την εμπειρία τουλάχιστον

μια φορά στη ζωή μας...

Ιερουργία (ποίηση)

* * *

στου μηδενός

το άπειρο

ιερουργός

ο έρωτας

* * *

Ο εφιάλτης του Κάφκα - τελική μορφή (Ζωγραφική)

Λάδι σε καμβά. 60Χ80

Εκκόλαψη (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική