Γέρικο δέντρο (χαϊκού για τον χρόνο)

Ένα χαϊκού σε δύο παραλλαγές.

Εμπνευσμένο από το ποίημα

Το γέρικο δέντρο

Το γέρικο δέντρο γερμένο  δίπλα στον αρχαίο δρόμο

χωρίς λουλούδια στα κλαδιά , χορτάρι από κάτω 

Σαν ήταν νέο δεν το είδαν οι περαστικοί.
όμως το δέντρο όλους τους είδε να γερνούν σιγά σιγά

Χσου Νινγκ, 9ος αι

μετάφραση Σωκράτης Σκαρτσής,
Κινέζοι ποιητές : Τετράστιχα, Καστανιωτης 1988


https://pteroen.wordpress.com/category/%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%B7/

Μικρή ροάδα. ( Χαϊκού για την άνοιξη)

Το ροδο. (Χαϊκού)

Εμπνευσμενο από τον εκπληκτικο στιχο του Angelus Silesius:

"The rose is without 'why'; it blooms simply because it blooms."

(Ο Jorge Luis Borges στο "Seven Nights" θεωρει πως όλη η ουσια της ποίησης περιεχεται σ αυτον... )

... Και μια παραλλαγη:

Σαν παραλια ερημικη. (Ζωγραφικη, ελληνες ποιητες)

Σαν παραλια ερημικη.
Μεικτη τεχνικη σε χαρτονι

Σε παραλία ερημική

Θα περιμένω

σε παραλία ερημική

τ' άγριο το κύμα να μου φέρει

τη ματιά σου.

Κι ό,τι μου φέρει θ' αγαπώ

γιατί θα 'ναι δικό σου

Είτε πετράδι για φιλί

για σημαδούρα.

Θα περιμένω

από το βράδυ ως το πρωί

Ως να γενώ

εγώ

μια παραλία ερημική

να σε καλωσορίζει.

«Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν με τη μουσική τους.

Κλίμα τους είναι η υγρασία ενός λιμανιού

και θέμα ο χωρισμός. Είναι τραγούδια κι έτσι μονάχα

ολοκληρώνουν αυτό που θέλησα να πουν.»

Μάνος Χατζιδάκις

Της νύχτας (Ζωγραφικη)

Ακρυλικα σε MDF. 

60Χ60

Τρία συν ενα ερωτικά χαϊκού (Χαϊκού, εικαστικό)

Ο ΕΡΑΣΤΗΣ
είσαι το είναι
στις λόχμες σου γυρεύω 
αθανασία

Η ΕΡΩΜΕΝΗ
είμαι το ειναι
στις λόχμες μου χορεύει 
αθανασία

Η ΑΘΑΝΑΣΙΑ
Σπασμο με λενε.
Του ερωτα γεννημα 
Ειναι το ειναι.

Κίτρινο φύλλο (χαϊκού φθινόπωρο)

Όνειρο. (Τελικό;)

Μολύβια , βερνικι  και κολλαζ 

επανω σε εκτυπωση  του ιδιου του εργου.

ονειρο (ζωγραφική)

Όνειρο.

Μολύβια και βερνίκι σε χαρτί

“Ο ντον Πέντρο διέκρινε και το όνομά του μεταξύ πολλών άλλων, αλλά δεν συνέχισε το διάβασμα. Τα μάτια του είχαν θολώσει. Αναμνήσεις ζωνταναί, ωσαν να είχαν λάβει χώραν μόλις χθες τα γεγονότα, φτερούγιζαν στον νουν του… Στην Έκθεσι των Περισίων του 1900, δυο χρόνια πριν πεθάνει η ντόνα Ισαβέλλα, η σύζυγός του, είχε παρευρεθεί σε άλλην ανύψωσιν αεροστάτου. Όλα αυτά, η ντόνα Ισαβέλλα, η Έκθεσις, χίλια δυο άλλα μικρά και μεγάλα γεγονότα, ήσαν τώρα τόσο μακριά, όσον και το αερόστατον εκείνο. Τόσο μακριά και εν τούτοις τόσο κοντά, αφού ήκουε πάλι την φωνήν της γυναίκας του να του λέγει ολοκάθαρα, όπως την ημέρα εκείνη, στο κοσμοπλημυρισμένο γήπεδον, έτσι καθώς ακουμπούσε στο μπράτσο του, κοιτάζοντας το ανερχόμενον στον ουρανό μπαλόνι: «Α, τι ωραία που θα είναι, όλα να τα βλέπεις και όλα να τα απολαμβάνεις από κει επάνω, χωρίς καημούς, χωρίς δεσμά!”

Ανδρέας Εμπειρίκος, Αργώ ή Πλους Αεροστάτου . 

Αστερίων

Προβολή ιστολογίου

Φωτιές του Αυγούστου...

Φωτιές του Αυγούστου

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

Ένα καραβάνι φάνηκε κι έπειτα χάθηκε
κι έσβησαν πίσω του οι στίχοι των τραγουδιών:
ας αναγνωρίσουμε ότι εμείς πεθάναμε.
Η ζωή σου παραπαίει, την ισοπεδώνουν λέξεις  
που το λεξικό δεν φανερώνει τα μυστικά τους
λέξεις που δεν απαντούν, μόνο ρωτούν - περιπλάνηση
Το δε σύμβολο είναι μετάβαση
από φωτιά σε φωτιά
από θάνατο σε θάνατο
Κι εσύ είσαι το διάβα στο αντίπερα
που ψάχνεται και γεννιέται με κάθε ιδέα:
αδύνατη του προσώπου σου η περιγραφή.

Άδωνης 

Από τη συλλογή 

"Οι αναλογίες και οι Αρχές".

Ανάμνηση - Πάνω σε ένα ποίημα του Απολλιναίρ.

Ανάμνηση
Μεικτή τεχνική σε ξύλο.






άνοιξη αναριγούσαν τα χέρια σου 
κλωνάρια ρείκια κι εγκατάλειψη
αιώνιο να ευωδιάζει -θαρρούσα- 
ανεξίτηλα 
...

ότι έζησε να το θυμάσαι,
είπες

δε θα σε ξαναδώ ποτέ πια. 
μόνο στη μνήμη της ρεικιάς 
θα ζήσουμε για λίγο ακόμα,
κορμί ένα 
- του χρόνου ευωχία-

...

Ποτέ δεν σε ξανάδα

κι ας σε περίμενα πάντα...

***

...ότι έζησε πιο νεκρό είναι πάντα 

από ότι ποτέ δεν υπήρξε...

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΓΚΙΓΙΩΜ ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ (1880-1918)

Ένα κλωνάρι από ρεικιά στο χέρι μου ριγεί

Να το θυμάσαι το φθινόπωρο το πεθαμένο

Δε θα ξαναϊδωθούμε πια ποτέ σ’ αυτή τη γη

Πικρή ευωδιά της εποχής κλωνάρι της ρεικιάς

Και να θυμάσαι πως εγώ σε περιμένω 

Θαλασσινή σπηλιά (Ζωγραφική)

Θαλασσινή σπηλιά.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Προς ποετιδέα. Ειρωνικόν ποιημάτιον ...

Θαρρείς

πως τ' άλλα ,

τ' άρρητα,

αλάλητα, λαλείς

αλλά,

αλαινής,

άλαλα αλαλάζεις...

Η ιδέα για το παιχνίδι με το λαλώ και άλαλο από το :

"λαλήσωμεν αλαλήτως" του Μ. Αθανασ.

Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή (Χριστιανόπουλος)

Μεικτή τεχνική σε ξύλο.

* * *

Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

* * *

Ντῖνος Χριστιανόπουλος

Ούτις (Ποίηση, ζωγραφική)

Ούτις.

Ακρυλικό σε ξύλο.

* * *

Του χρόνου φύλακας φυλακισμένος

λυγμούς ολάνθιστους

γλωσσεύω

με κόκκινο κι απήγανο

ολοφέγγαρο

σπαράγματα χαρμόσυνα μαράζια

αγγελίζοντας

φως και λίγη ανάσταση

μπας και ξεκλέψω

απ' των εγκάτων

τον δράκο

των εσχάτων την εντροπία.

μα (σ)αν νικηθώ

-δικά σας τα ιμάτια μου-

μη μου θυμώσετε

όσο μπορούσα πάσχισα.

δεν ήμουν τίποτα ξεχωριστό

Ούτις υπήρξα

Κι εγώ.

* * *

Χρίστος Σιψής

Η αρχή της ζωής (Άδωνης - ποίηση)

Το δένδρο της γνώσεως.

Μολύβια σε χαρτί.

* * *

Με τον ιστό του αφανισμού

από ουρανό δίχως βροχή

ερχόταν,

προχωρούσε στεφανωμένος μ' αίμα

Κι έλεγε για την απλωσιά, κι έλεγε για τη γέννα...

* * *

Άδωνης

μτφ: Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου

Μικρό ερωτικό. (Ποίηση και ζωγραφική)

Κύμα.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Και το ποτέ

του αιώνιου εικόνα

είναι.

Του πάντα

άλλη όψη...

* * *

Χρίστος Σιψής

Νυχτώνει - εκδοχή 2 (ποίηση)

Θάλασσα.

μεικτή τεχνική σε καμβά.

Εδώ κι εκεί

πήρε να νυχτώνει

Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-

τον έρωτα

κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,

μαζί του παίρνοντας

ματιές κι ανάσες

γεύσεις και πόθους

πόνους και ιδρώτες σε σεντόνια

που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω

και θυμάμαι που ρωτούσες

" τη θάλασσα

ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω

Μόνο η θάλασσα μπορεί

τη θάλασσα να εξαντλήσει...

Εδώ νυχτώνει.

Εκεί;

Χρίστος Σιψής

Ἡ νύχτα μὲ συμφέρει (Νίκος Καρούζος )

Νύχτα.

Ακρυλικό σε ξύλο.

Η νυχτα με συμφερει

Πραγματι η νυχτα με συμφερει.
Πρωτα-πρωτα ελαττωνει τις φιλοδοξιες· υστερα
διορθωνει τις σκεψεις· επειτα
συμμαζωνει τη θλιψη και την κανει υποφερτοτερη
τη σιωπη με σεβας ανατεμνει·
εξαιρει την οσφρηση μα προπαντων η νυχτα περιζωνει.

Νίκος Καρούζος

Έρως πεσσεύων. (Ποίηση)

Το βλέμμα.

Μεικτή τεχνική σε ξύλο.

* * *

Μικρέ Θεέ

Αθύρματα είμαστε

Στα χέρια σου

Γελώντας μας πεσσεύεις

Πρώτα το τώρα αιέν κάνοντας

Κι έπειτα το αιέν

Ποτέ.

Πάντα.

* * *

Δαρείος και Αθηναίοι (Ποίηση)

Ου τόπος 1.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Ζήτησε να μην τον αφήσουν

να τους ξεχάσει.

Έγινε κατά πως θέλησε.

Δεν τους ξέχασε

ποτέ.

Ούτε αυτός

ούτε η γενιά του...

* * *

Άνθη. (Χαϊκού άνοιξης, ζωγραφική)

Έρημος 2 (έργο ημιτελές ).

Μεικτή τεχνική σε κόντρα πλακέ.

* * *

χιονίζει άνθη.

θ' ασκείται η άνοιξη

για το χειμώνα...

* * *

Χρίστος Σιψής

Αλγοφορούσα κόρη. (Χαϊκού άνοιξης)

Έρημος 1.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Ανθίζει μόνον,

αλγοφορούσα κόρη,

ότι πεθαίνει.

Με μια δραχμή στην τέχνη 2 (έκθεση)

Ο κύκλος του χρήματος ( χέρια).

Κατασκευή.

Λεπτομέρεια.

«Με μια δραχμή στην τέχνη» (έκθεση)

Θνήσκων πολεμιστής

(Δραχμή 2010)

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

TITANIUM

Y I A Y I A N N O S G A L L E R Y

«Με μια δραχμή στην τέχνη»

Στη μεγάλη ή στη μικρή περιπέτεια της ζωής μας είχαμε στα χέρια μας το μέτρο του ζην ή και του ευ ζην, τη δραχμή· ένα σπουδαίο δημιούργημα του ελληνικού πολιτισμού που έμαθε τους ανθρώπους να συναλλάσσονται με πρακτικό και δημιουργικό τρόπο. Η δραχμή, στη μακραίωνη ιστορία της, απλώθηκε σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του τότε γνωστού κόσμου. Και... έτυχε σ’ εμάς να γίνουμε μάρτυρες του τέλους μιας πορείας δύο χιλιάδων επτακοσίων χρόνων. Μεγαλώσαμε, σπουδάσαμε, δημιουργήσαμε με εργαλείο αλλά και στήριγμα τη δραχμή και τώρα που δεν είναι πια στα χέρια και στη τσέπη μας, θέλοντας να την τιμήσουμε, την κάναμε κόσμημα στο πέτο μας και στο μέρος της καρδιάς.

Η πορεία της δραχμής στο χρόνο και στη γεωγραφία υπήρξε περιπετειώδης μέχρι που απεσύρθη στις προθήκες των μουσείων νομισμάτων για να δώσει τη θέση της στο ευρώ.

Η τελευταία πράξη της συναρπαστικής ιστορίας της δραχμής γράφτηκε πριν από δέκα χρόνια όταν η Ελλάδα εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ την 1^η Ιανουαρίου του 2001, οπότε η δραχμή αποσύρθηκε και η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της ΟΝΕ συμπληρώνοντας το ιστορικό κενό στην ήδη υπάρχουσα κοινοτική ένωση.

Οι άλλοι Ευρωπαίοι χρειάζονται πολλούς ακόμα αιώνες για να ισοφαρίσουν την προσφορά της δραχμής στον πολιτισμένο κόσμο, ώστε να δικαιούνται να κοσμήσουν το πέτο τους με το νόμισμά τους.

Η Titanium Yiayiannos Gallery στα πλαίσια ενός προγράμματος μεγάλων θεματικών εκθέσεων οργάνωσε και θα παρουσιάσει την έκθεση με τίτλο «Με μια δραχμή στην τέχνη», όπου 80 καλλιτέχνες ψηλαφούν τη φόρμα και οραματίζονται την εικόνα του κέρματος της δραχμής, εικόνες με στοιχεία δραματικά, με στοιχεία ηρωικά, με σχολιασμό και σαρκασμό, με σύμβολα αρχαία και σύγχρονα. Μια έκθεση τιμή - μνήμη στη δραχμή που υπήρξε το αρχαιότερο νόμισμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η έκθεση δεν προτείνει και δεν σκέφτεται ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά. Είναι μια συναισθηματική προσέγγιση και προσπαθεί να εικονογραφήσει εκείνα τα λόγια της μεγάλης Ελληνίδας αθλήτριας την ώρα του θριάμβου της μέσα στο ολυμπιακό στάδιο. Να μια άλλη φιγούρα που θα μπορούσε να απεικονισθεί στο υποθετικό νέο κέρμα της δραχμής καθώς ελπίζουμε η έκθεση αυτή να παρακινήσει κι άλλους πολλούς καλλιτέχνες ώστε να αποτελέσει κύριο σώμα ενός μελλοντικού μουσείου της δραχμής.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα υπάρχει αναμνηστικό κόσμημα – καρφίτσα πέτου (επίχρυση δραχμή) – διακριτικό & ενθύμιο.

συντάκτης:

Γιαγιάννου Δάφνη

694.57.85.330 / 210.72.97.644

dafni@titaniumartgallery.com

e-mail: info@titaniumartgallery.com website: www.titaniumartgallery.com

Ονείρων άλγεβρα.

μεταφυσική της γυναίκας.

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

* * *

ένα όνειρο μόνο

είναι

μόνο ένα όνειρο

δηλαδή

σχεδόν τίποτα

δύο όνειρα

που αθροίζονται

γίνονται

-σχεδόν πάντα-

ένας εφιάλτης

αγάπη μου.

* * *

Πρόσφυγας (ποίηση)

(Λ) αγνεία.

Μεικτή τεχνική σε χαρντμπορντ.

* * *

σαν πρόσφυγας

σε οικώ

σαν πατρίδα

με διώχνεις

* * *

Θάνατος έρωτας (ποίηση) Διάφανο σώμα (Ζωγραφική)

Διάφανο σώμα.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

στο σώμα σου

σκυμμένος

χρόνια

αθανασία βόσκησα.

Ώσπου χόρτασα

θάνατο

.

* * *

Νυχτώνει (ποίηση) - Μάσκα (ζωγραφική Προσωπογραφία)

Μάσκα. Μολύβια σε χαρτί.

Εδώ κι εκεί

πήρε να νυχτώνει

Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-

τον έρωτα

κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,

μαζί του παίρνοντας

ματιές κι ανάσες

γεύσεις και πόθους

και ιδρώτες σε σεντόνια

που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω

και θυμάμαι που ρωτούσες

" τη θάλασσα

ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω...

Εδώ νυχτώνει.

Εκεί;

απείρου άσκηση (ποίηση)

Δανάη.

Σπουδή με μολύβια.

απείρου άσκηση

ο έρωτας.

αδύνατου καρτέρι.

(Χωρίς καρτερία, όμως)

Θάλασσα (Ζωγραφική)

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

Ο Καθρέφτης (Ζωγραφική)

Ο Καθρέφτης

Μεικτή τεχνική σε χαρτί

Αμφιλύκη (ζωγραφική)

Αμφιλύκη

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.

Της μνήμης... (Ζωγραφική)

Της μνήμης μου...

Μεικτή τεχνική σε χαρτί

Έρωτας (χαϊκού έρωτα )

Επικαλέω τοι την Θεόν.

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.

Ο έρωτας μας

του μίσους χρυσαλλίδα

να γίνει!!! Κρίμα.

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ (ΜΗΛΙΕΣ ΠΗΛΙΟΥ)

17 - 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Νύχτα (ποίηση)

* * *

Τόσες ώρες και χρόνια

πέρασαν

κι ακόμα δεν λέει

να ξημέρωσει...

* * *