Κυριακή 19 Απριλίου 2015
Τετάρτη 15 Απριλίου 2015
Χιονίζει άνθη (χαϊκού)
Ένα παλιότερο, από τα
πρώτα σχετικά αξιοπρεπή, χαϊκού μου.
(Το χαρακτηριζω ετσι,
επειδη καποιος συμπατριωτης μας που ζει στην Ταϊβάν -
αρκετα καλος γνωστης
των χαϊκού- νόμισε ότι ηταν "αυθεντικό",
πραγμα που θεωρησα
εξαιρετικα τιμητικό για εμένα)
Ο άνεμος που παίζει
με τα άνθη της κερασιάς στην αυλή μας μου το θύμισε...
Τρίτη 14 Απριλίου 2015
Günter Grass. 16 October 1927 – 13 April 2015
Καλό ταξίδι Günter .
... Και
ευχαριστούμε...
Η Ντροπή της Ευρώπης
Στο χάος κοντά, γιατί
δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το
λίκνο.
Οσα Εσύ με την ψυχή
ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν
σκουριασμένα παλιοσίδερα.
Σαν οφειλέτης
διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που
της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.
Καταδικασμένη σε
φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ
φυλάττεις.
Αυτοί που με τη
δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον
στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.
Ελάχιστα αποδεκτή
Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν
αποδεκτοί.
Χώρα χωρίς
δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το
ζωνάρι.
Σ' Εσένα αντιστέκεται
φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα
φιλοξένησε.
Ομως, έξω από τη
Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του
χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.
Πιες επιτέλους, πιες!
κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει
το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.
Θα καταραστούν εν
χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει
ν' απαλλοτριώσει.
Στερημένη από πνεύμα,
Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.
Günter Grass, 16
October 1927 – 13 April 2015.
Μετάφραση, Πατρίτσια
Αδαμοπούλου.
http://www.kathimerini.gr/…/poihma-toy-gkinter-gkras-gia-th…
Πέμπτη 9 Απριλίου 2015
Παρασκευή 3 Απριλίου 2015
Σάββατο 28 Μαρτίου 2015
Δευτέρα 23 Μαρτίου 2015
Κυριακή 22 Μαρτίου 2015
Σάββατο 21 Μαρτίου 2015
Πέμπτη 12 Μαρτίου 2015
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2015
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2015
Κυριακή 1 Μαρτίου 2015
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2015
Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015
Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015
Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014
Γέρικο δέντρο (χαϊκού για τον χρόνο)
Ένα χαϊκού σε δύο παραλλαγές.
Εμπνευσμένο από το ποίημα
Το γέρικο δέντρο
Το γέρικο δέντρο γερμένο δίπλα στον αρχαίο δρόμο
χωρίς λουλούδια στα κλαδιά , χορτάρι από κάτω
Σαν ήταν νέο δεν το είδαν οι περαστικοί.
όμως το δέντρο όλους τους είδε να γερνούν σιγά σιγά
όμως το δέντρο όλους τους είδε να γερνούν σιγά σιγά
Χσου Νινγκ, 9ος αι
μετάφραση Σωκράτης Σκαρτσής,
Κινέζοι ποιητές : Τετράστιχα, Καστανιωτης 1988
https://pteroen.wordpress.com/category/%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%B6%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%83%CE%B7/
Τετάρτη 2 Απριλίου 2014
Δευτέρα 24 Μαρτίου 2014
Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2014
Σαν παραλια ερημικη. (Ζωγραφικη, ελληνες ποιητες)
Σαν παραλια ερημικη.
Μεικτη τεχνικη σε χαρτονι
Μεικτη τεχνικη σε χαρτονι
Σε παραλία ερημική
Θα περιμένω
σε παραλία ερημική
τ' άγριο το κύμα να μου φέρει
τη ματιά σου.
Κι ό,τι μου φέρει θ' αγαπώ
γιατί θα 'ναι δικό σου
Είτε πετράδι για φιλί
για σημαδούρα.
Θα περιμένω
από το βράδυ ως το πρωί
Ως να γενώ
εγώ
μια παραλία ερημική
να σε καλωσορίζει.
«Οι στίχοι αυτοί γράφτηκαν με τη μουσική τους.
Κλίμα τους είναι η υγρασία ενός λιμανιού
και θέμα ο χωρισμός. Είναι τραγούδια κι έτσι μονάχα
ολοκληρώνουν αυτό που θέλησα να πουν.»
Μάνος Χατζιδάκις
Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014
Σάββατο 28 Δεκεμβρίου 2013
Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2013
Σάββατο 6 Απριλίου 2013
Παρασκευή 5 Απριλίου 2013
ονειρο (ζωγραφική)
Όνειρο.
Μολύβια και βερνίκι σε χαρτί
“Ο ντον Πέντρο
διέκρινε και το όνομά του μεταξύ πολλών άλλων, αλλά δεν συνέχισε το διάβασμα. Τα
μάτια του είχαν θολώσει. Αναμνήσεις ζωνταναί, ωσαν να είχαν λάβει χώραν μόλις χθες
τα γεγονότα, φτερούγιζαν στον νουν του… Στην Έκθεσι των Περισίων του 1900, δυο χρόνια
πριν πεθάνει η ντόνα Ισαβέλλα, η σύζυγός του, είχε παρευρεθεί σε άλλην ανύψωσιν
αεροστάτου. Όλα αυτά, η ντόνα Ισαβέλλα, η Έκθεσις, χίλια δυο άλλα μικρά και μεγάλα
γεγονότα, ήσαν τώρα τόσο μακριά, όσον και το αερόστατον εκείνο. Τόσο μακριά και
εν τούτοις τόσο κοντά, αφού ήκουε πάλι την φωνήν της γυναίκας του να του λέγει ολοκάθαρα,
όπως την ημέρα εκείνη, στο κοσμοπλημυρισμένο γήπεδον, έτσι καθώς ακουμπούσε στο
μπράτσο του, κοιτάζοντας το ανερχόμενον στον ουρανό μπαλόνι: «Α, τι ωραία που θα
είναι, όλα να τα βλέπεις και όλα να τα απολαμβάνεις από κει επάνω, χωρίς καημούς,
χωρίς δεσμά!”
Ανδρέας Εμπειρίκος,
Αργώ ή Πλους Αεροστάτου .
Τρίτη 25 Σεπτεμβρίου 2012
Παρασκευή 30 Μαρτίου 2012
Φωτιές του Αυγούστου...
Φωτιές του Αυγούστου
Μεικτή τεχνική σε καμβά.
Ένα καραβάνι φάνηκε κι έπειτα χάθηκε
κι έσβησαν πίσω του οι στίχοι των τραγουδιών:
ας αναγνωρίσουμε ότι εμείς πεθάναμε.
Η ζωή σου παραπαίει, την ισοπεδώνουν λέξεις
που το λεξικό δεν φανερώνει τα μυστικά τους
λέξεις που δεν απαντούν, μόνο ρωτούν - περιπλάνηση
Το δε σύμβολο είναι μετάβαση
από φωτιά σε φωτιά
από θάνατο σε θάνατο
Κι εσύ είσαι το διάβα στο αντίπερα
που ψάχνεται και γεννιέται με κάθε ιδέα:
αδύνατη του προσώπου σου η περιγραφή.
Άδωνης
Από τη συλλογή
"Οι αναλογίες και οι Αρχές".
Πέμπτη 15 Μαρτίου 2012
Ανάμνηση - Πάνω σε ένα ποίημα του Απολλιναίρ.
Ανάμνηση
Μεικτή τεχνική σε ξύλο.
άνοιξη αναριγούσαν τα χέρια σου
κλωνάρια ρείκια κι εγκατάλειψη
αιώνιο να ευωδιάζει -θαρρούσα-
ανεξίτηλα
...
ότι έζησε να το θυμάσαι,
είπες
είπες
δε θα σε ξαναδώ ποτέ πια.
μόνο στη μνήμη της ρεικιάς
θα ζήσουμε για λίγο ακόμα,
κορμί ένα
- του χρόνου ευωχία-
...
Ποτέ δεν σε ξανάδα
κι ας σε περίμενα πάντα...
***
...ότι έζησε πιο νεκρό είναι πάντα
από ότι ποτέ δεν υπήρξε...
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
ΓΚΙΓΙΩΜ ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ (1880-1918)
Ένα κλωνάρι από ρεικιά στο χέρι μου ριγεί
Να το θυμάσαι το φθινόπωρο το πεθαμένο
Δε θα ξαναϊδωθούμε πια ποτέ σ’ αυτή τη γη
Πικρή ευωδιά της εποχής κλωνάρι της ρεικιάς
Και να θυμάσαι πως εγώ σε περιμένω
ΓΚΙΓΙΩΜ ΑΠΟΛΛΙΝΑΙΡ (1880-1918)
Ένα κλωνάρι από ρεικιά στο χέρι μου ριγεί
Να το θυμάσαι το φθινόπωρο το πεθαμένο
Δε θα ξαναϊδωθούμε πια ποτέ σ’ αυτή τη γη
Πικρή ευωδιά της εποχής κλωνάρι της ρεικιάς
Και να θυμάσαι πως εγώ σε περιμένω
Πέμπτη 14 Ιουλίου 2011
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Προς ποετιδέα. Ειρωνικόν ποιημάτιον ...
Θαρρείς
πως τ' άλλα ,
τ' άρρητα,
αλάλητα, λαλείς
αλλά,
αλαινής,
άλαλα αλαλάζεις...
Η ιδέα για το παιχνίδι με το λαλώ και άλαλο από το :
"λαλήσωμεν αλαλήτως" του Μ. Αθανασ.
Παρασκευή 24 Ιουνίου 2011
Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή (Χριστιανόπουλος)

Μεικτή τεχνική σε ξύλο.
* * *
Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,
κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;
Ντῖνος Χριστιανόπουλος
Τρίτη 10 Μαΐου 2011
Ούτις (Ποίηση, ζωγραφική)

Ούτις.
Ακρυλικό σε ξύλο.
* * *
Του χρόνου φύλακας φυλακισμένος
λυγμούς ολάνθιστους
γλωσσεύω
με κόκκινο κι απήγανο
ολοφέγγαρο
σπαράγματα χαρμόσυνα μαράζια
αγγελίζοντας
φως και λίγη ανάσταση
μπας και ξεκλέψω
απ' των εγκάτων
τον δράκο
των εσχάτων την εντροπία.
μα (σ)αν νικηθώ
-δικά σας τα ιμάτια μου-
μη μου θυμώσετε
όσο μπορούσα πάσχισα.
δεν ήμουν τίποτα ξεχωριστό
Ούτις υπήρξα
Κι εγώ.
* * *
Χρίστος Σιψής
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Η αρχή της ζωής (Άδωνης - ποίηση)
Τρίτη 26 Απριλίου 2011
Μικρό ερωτικό. (Ποίηση και ζωγραφική)
Παρασκευή 15 Απριλίου 2011
Νυχτώνει - εκδοχή 2 (ποίηση)

Θάλασσα.
μεικτή τεχνική σε καμβά.
Εδώ κι εκεί
πήρε να νυχτώνει
Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-
τον έρωτα
κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,
μαζί του παίρνοντας
ματιές κι ανάσες
γεύσεις και πόθους
πόνους και ιδρώτες σε σεντόνια
που θαρρούσα αθάνατα.
Έκπληκτος κοιτάζω
και θυμάμαι που ρωτούσες
" τη θάλασσα
ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"
Τώρα ξέρω
Μόνο η θάλασσα μπορεί
τη θάλασσα να εξαντλήσει...
Εδώ νυχτώνει.
Εκεί;
Χρίστος Σιψής
Πέμπτη 7 Απριλίου 2011
Ἡ νύχτα μὲ συμφέρει (Νίκος Καρούζος )
Τρίτη 1 Μαρτίου 2011
Έρως πεσσεύων. (Ποίηση)
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Δαρείος και Αθηναίοι (Ποίηση)
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011
Άνθη. (Χαϊκού άνοιξης, ζωγραφική)

Έρημος 2 (έργο ημιτελές ).
Μεικτή τεχνική σε κόντρα πλακέ.
* * *
χιονίζει άνθη.
θ' ασκείται η άνοιξη
για το χειμώνα...
* * *
Χρίστος Σιψής
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







.jpg)






























