Χρίστος Σιψής.Ποίηση και Ζωγραφική.

Ο Παπανδρέου στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Γερμανίας

2011-09-28T11:15:00.009+03:00

"Βερολίνο – Αχ, και να ήταν ο κόσμος τόσο φιλικός μαζί του... ¨Καλώς ορίσατε!¨, διαβάζει ο πρωθυπουργός ήδη στην είσοδο. ¨Καλώς ορίσατε!¨, βλέπει και στην μεγάλη οθόνη, πίσω από τη σκηνή. Το επίλεκτο κοινό μαζεύεται πάνω στην ώρα στην αίθουσα. Από τα ηχεία ακούγονται οι τέσσερις εποχές του Βιβαλντι. Ο Γιώργος Παπανδρέου χαμογελάει, τα μεζεδάκια είναι νόστιμα, τα Αφεντικά τον χτυπούν συγκαταβατικά στον ώμο.

Ο Παπανδρέου, λοιπόν, ήρθε στο Βερολίνο, μια πόλη, που τις τελευταίες μέρες δεν προκαλεί ευχάριστες αναμνήσεις σε κανένα έλληνα. Όπως παντού στην Ευρώπη, έτσι κι εδώ μεγαλώνει η ανυπομονησία, ότι το κράτος του νότου, παρά την γεναιόδωρη βοήθεια των δισεκατομμυρίων, ακόμα παραπαίει. Αλλά πριν πάει ο Παπανδρέου το βράδυ να ακούσει τα σχολιανά του απο την καγγελάριο, του επιτρέπεται τουλάχιστο να περάσει μια βόλτα απο την συνέλευση των γερμανών βιομηχάνων. Ως ¨τιμητικός προσκεκλημένος¨. Ένα ευχάριστο ραντεβού επιτέλους -κατ΄εξαίρεση.

Οι κορυφαίοι της γερμανικής βιομηχανίας δεν είναι απ΄τη φύση τους φανατικοί οπαδοί σοσιαλιστικών κυβερνήσεων. Αλλα τέτοιες πολιτικές λεπτομέρειες δεν είναι γι΄αυτούς της ώρας. Τα γερμανικά αφεντικά πρέπει να υποστηρίξουν τον Παπανδρέου, γιατί ξέρουν: αν πέσει η Ελλάδα, πέφτει κατά πάσα πιθανότητα και το ευρώ και μαζί του η δυνατότητα για τις εταιρείες τους να εξάγουν φτηνά. Ένα σενάριο τρόμου.

¨Πρέπει να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί αυτή την υπαρξιακή κρίση¨ φωνάζει ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων Hans-Peter Keitel, απευθυνόμενος και στον προσκαλεσμένο του. Ο Keitel επαινεί την τόλμη και το θάρρος που δείχνει ο Πρωθυπουργός με τα αντιλαϊκά πακέτα εξοικονόμησης πόρων, τίθεται υπέρ του ιστορικού πειράματος για μια ενωμένη Ευρώπη και θυμίζει την αρχαία ελληνική μυθολογία με τους υπεράνθρωπους ήρωές της και τους ¨θρυλικούς άθλους¨ τους –πράγμα ελάχιστα πρωτότυπο, αλλά εποικοδομητικό για τον Παπανδρέου και τους ακροατές. Ο Παπανδρέου χαμογελάει και οι κυρίες και οι κύριοι στο Κεντρο του Κογκρέσσου του Βερολίνου χειροκροτούν. Γιατί να μην γίνει κι αυτός ένας απ΄αυτούς τους ήρωες;

Κανένα σχόλιο για την γερμανική πολιτική

Αυτή η συγκέντρωση σκοπεύει –είναι προφανές- κυρίως σε ένα: να διαδώσει αισιοδοξία, να δείξει αποφασιστικότητα. Ο Παπανδρέου δεν ήρθε για να εμφανιστεί ως επαίτης, ή να δείξει δουλικότητα. Η αιτία ίσως είναι οτι ήδη απο το πρωί ξέρει, αυτό που ο υπουργός του των οικονομικών θα διαγγείλει το μεσημέρι: Οτι η Τρόικα αυτή τη βδομάδα θα επιστρέψει στην Αθήνα, για να αποφασίσει αν θα ρεύσει νέο χρήμα. Αυτά είναι καλά νέα –τουλάχιστο έτσι νομίζει η Αθήνα-. Το νέο χρήμα θα είναι μια ανακούφιση –για ακόμη μια φορά-.

Ο Παπανδρέου δεν αναφέρει καθόλου την επιστροφή της Τρόικας, δεν σχολιάζει καν την γερμανική εσωτερική πολιτική, που τον τελευταίο καιρό δεν μεταχειρίζεται τους νοτιοευρωπαίους με ιδιαίτερο σεβασμό. Ακόμη και για την γερμανική κυβέρνηση –που μήνες τώρα μάχεται για την σωτηρία του ευρώ- δεν έχει καμμιά πρόταση, καμιά συμβουλή. Προτιμά να μιλάει για τον δικό του ρόλο, για τον αγώνα του ενάντια στην κρίση και για τις θυσίες που επέβαλε στη χώρα του, οι οποίες κατά τη γνώμη του είναι ανάλογες μ΄αυτές της επανένωσης των Γερμανιών.

Ο Παπανδρέου θυμίζει την αναδόμηση του κρατικού τομέα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη μείωση του όγκου του δημοσίου και τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. ¨Δεν περιμένω επευφημίες¨ λέει ¨Αυτό που θέλω είναι σεβασμό για τις προσπάθειες που καταβαλλουμε¨. Αυτά είναι λόγια κάποιου που έχει το μέτωπο ψηλά.

Αν αποδώσουν οι μεταρρυθμίσεις, θα μπορούσε να μεταβληθεί η κρίση σε μια ¨μοναδική ευκαιρία¨ να οδηγηθεί η χώρα σε νέους ορίζοντες, σε ¨ελληνικούς ορίζοντες¨ , λέει ο Παπανδρέου. Ο δρόμος πίσω στην ευημερία και στην ανάπτυξη είναι ανοιχτός. « Yes, we can!», φωνάζει. Απ΄το στόμα του ηχεί αυτό κάπως επιτηδευμένα. Ο βαρετός, στεγνός 59-χρονος δεν έχει σε καμμιά περίπτωση το ανάστημα ενός πολιτικού όπως ο Ομπαμα. Αλλά είναι μια ιαχή που αρέσει στους ακροατές του. Το ότι αυτά όλα δεν έχουν σχέση μ΄αυτά που ακούγονται απ΄την Αθήνα και το ΔΝΤ δεν φαίνεται να ενοχλεί κανέναν.

Είναι μια κάπως βαρετή ομιλία σε καλά αγγλικά. Όταν ο Παπανδρέου μιλάει για τις μεγάλες ευκαιρίες της χώρας του, νομίζει κανείς οτι η Ελλάδα βρίσκεται στο κατώφλι να γίνει παγκόσμια οικονομική δύναμη. Η χώρα του, λέει ο πρωθυπουργός, αναπτύσσεται ήδη ως μεγάλος εξαγωγέας. Ο τουρισμός ανθεί όσο ποτέ. Οι ¨ανατολικές αγορές¨ανοίγουν τις πόρτες τους στην Ελλάδα, κι ας μην ξεχνάμε τον ήλιο, που έχουμε άφθονο, και το ηλεκτρικό ρεύμα του, που θα εξάγουμε ευχαρίστως, όταν κάποτε θα μπορέσει να παραχθεί.

Το τελευταίο το βρίσκει κάπως υπερβολικό ο πρώην υπουργός Hans-Dietrich Genscher, όταν –πολύ αργοπορημένος- ψάχνει τη θέση του ανάμεσα στους ακροατές. Περπατώντας στα νύχια και χαμογελώντας, βρίσκει επιτέλους θέση στην πρώτη σειρά.

Έτσι κι αλλιώς αδιάφορο. Για τους παρόντες αντιπροσώπους της βιομηχανίας μετράει κυρίως οτι στο πάλκο βρίσκεται κάποιος που δεν το έχει βάλει κάτω, που πιστεύει στην Ευρώπη και παλεύει σθεναρά. ¨Σας εγγυώμαι οτι η Ελλάδα θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της¨, λέει ο Παπανδρέου προς το τέλος της ομιλίας. Και ακόμη: ¨Δεν είναι το πρόβλημά μου να επανεκλεγώ. Το πρόβλημά μου είναι να σώσω την χώρα¨.Τα χειροκροτήματα είναι ατέλειωτα. Τόσο, όσο ποτέ αλλοτε στο κτίριο του Κογκρέσσου. Δεν θα είναι τόσο δυνατά ούτε στο λόγο της καγγελαρίου, που μιλάει μετά τον έλληνα πρωθυπουργό."

Άρθρο Spiegel online απο τον Veit Medik

Μετάφραση : Πάρις Μπαρμπάτσαλος...

http://www.spiegel.de/politik/deutschland/0,1518,788631,00.html

Spiegel online: Η Ελλάδα απειλείται από μαζική φτώχεια.

2011-07-17T17:47:00.011+03:00

(Wirtschaftskrise: Griechenland droht die Massenarmut)

Ρεπορτάζ από την Αθήνα

Ο αγώνας για την επιβίωση διαρκεί ακριβώς 29 λεπτά. Στις 3 η ώρα, ο πατέρας Αντρέας, 37 χρονών, από την Αρχιεπισκοπή της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ανεβάζει τα ρολά για το μεσημεριανό φαγητό στην καρδιά της Αθήνας. Η ουρά των πεινασμένων περνάει αυτή την ώρα μέσα από μια μεγάλη πλατεία και φτάνει μέχρι το δρόμο στην αντίπερα μεριά. Ενδεείς κάθε ηλικίας περιμένουν υπομονετικά. Συνταξιούχο

ι και άνεργοι, μητέρες με τα παιδιά τους και μετανάστες, πολιτικοί πρόσφυγες και παράνομοι. ¨Δεν μπορούμε να αφήσουμε τους ανθρώπους νηστικούς¨, λέει ο άνθρωπος της εκκλησίας, ¨τραβάνε τόσα πολλά, τουλάχιστο ένα πιάτο φαί θα έπρεπε να έχουν¨.

Μια χριστιανική σκέψη. Παρόλα αυτά, αφού μισή ώρα αργότερα έχουν διανεμηθεί 1200 μερίδες, κάμποσες δεκάδες πεινασμένοι αναγκάζονται να φύγουν από την πλατεία με άδεια στομάχια. Ίσως την επόμενη φορά.

Η Κατερίνα, 44 χρονών, είχε τύχη. Οχτώ κουταλιές αρακά και καρότα με πατάτες, καναδυό κεσέδες γιαούρτι και μια σακούλα με ψωμί. Με αυτά θα πρέπει να ταΐσει την οικογένεια της σήμερα και αύριο. Παλιότερα δούλευε σε ένα εργοστάσιο μπισκότων και δεν θέλει να μας πει το πλήρες όνομα της. Ντρέπεται. Διέσχισε με την κόρη της από ένα προάστιο της Αθηνάς όλη την πόλη για ένα ζεστό γεύμα.

Η Κατερίνα έχασε τη δουλειά της πριν ένα χρόνο κι από τότε είναι εξαρτημένη από την εκκλησιαστική ελεημοσύνη. ¨Δεν υπάρχει καμία δουλειά¨, λέει. ¨Δεν με προσλαμβάνουν ούτε για να μοιραζω φυλλάδια. Η Ελλάδα είναι στα τελευταία της¨.

Ο Σπύρος Ξαπλαντέρης, 62 χρονών, έρχεται στην πλατεία εδώ και ένα χρόνο. Το πουκάμισο του είναι λιγδιασμένο, το παντελόνι του κουρέλι. ¨Εγώ έρχομαι από ανάγκη εδώ¨, μας λέει. Είχε κάποτε μια μικρή δουλειά στο Χίλτον, τώρα είναι άνεργος εδώ κι ένα χρόνο. ¨Είναι ντροπη, αλλά τι άλλο να κάνω; Δεν έχω καθόλου λεφτά¨.

Πολλές βδομάδες τώρα, διαδηλώνουν χιλιάδες οργισμένοι Έλληνες στο Σύνταγμα εναντία στην κυβέρνηση με βούκινα και πανό και μερικοί άλλοι με πέτρες και εμπρησμούς, πάντα υπό το βλέμμα της κοινής γνώμης. Κανείς δεν στρέφει την προσοχή του στους σκοτεινούς δρόμους της πρωτεύουσας, όπου ο πατέρας Αντρέας κάνει υπερωρίες. Υπάρχουν περίπου 400 ενορίες που έχουν παρόμοια προγράμματα τροφοδοσίας, εκτός από αυτά που χρηματοδοτούνται από την κρατική κοινωνική πρόνοια.

Στην πλατεία του πατέρα Αντρέα, έρχονται το μεσημέρι περίπου 2000 άτομα, νωρίς το απόγευμα άλλα 1200 και το βραδάκι ακόμα 1000. Ο πατέρας Αντρέας προσέχει να μην είναι πάντα οι ίδιοι στην ουρά, γιατί, όπως λέει, ¨αυτοί που έχουν ανάγκη αυξάνονται ραγδαία. Τους τελευταίους μήνες έχουμε αύξηση πάνω από 30% και δεν ξέρουμε, μπορεί να αυξηθούν κι άλλο¨.

Οι περισσότεροι τρώνε εκεί, στο πόδι. Τέτοια πείνα έχουν. Όπου τύχει. Τρώνε σε παγκάκια ή στο δρόμο, πάνω στα περιττώματα των περιστεριών και πίνουν νερό από τα λάστιχα του ποτίσματος του γκαζόν.

Ο πρωθυπουργός της χώρας κατάφερε για ακόμη μια φορά να περάσει από τη βουλή τα νέα μέτρα λιτότητας των 78 δις, όπως το απαίτησε η τρόικα των ΔΝΤ, ΕΕ και ευρωπαϊκής κεντρικής τράπεζας, με την υποστήριξη των εμπειρογνωμόνων, για να αποσοβηθεί η χρεοκοπία της χώρας και να σωθεί το ευρωπαϊκό νόμισμα.

Αλλά: Μήπως αυτά τα μέτρα αποτελειώνουν σιγά-σιγά τη χωρά; Ο Σάββας Ρομπόλης, 65 χρονών, είναι αυτής της γνώμης. ¨Οι άνθρωποι είναι τρομοκρατημένοι. Ο φόβος της αδιέξοδης προοπτικής, του αγνώστου μέλλοντος, κυριαρχεί, ιδίως ανάμεσα στους κάθε λογής υπαλλήλους, που βλέπουν την άνιση κατανομή των οικονομικών βαρών. Ο Ρομπόλης είναι καθηγητής οικονομικών και κοινωνικών επιστημών στο Πάντειο και Διευθυντής του Ινστιτούτου Ερευνών Εργασίας. Υπολογίζει ότι από τις 960.000 ελληνικές επιχειρήσεις, οι 930.000 έχουν κατά μέσο όρο μέχρι τέσσερις εργαζόμενους. Αυτό σημαίνει ότι είναι κυρίως μικρομάγαζα, χαμηλού επιπέδου όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα, ειδικευμένα στην παροχή υπηρεσιών και προϊόντων για τα 3,5 εκατομμύρια ελληνικές οικογένειες. Με τη μείωση των εισοδημάτων αυτών των επιχειρήσεων, μειώνεται αυτόματα η ζήτηση και η κατανάλωση. Τα μικρομάγαζα που δεν έχουν την απαραίτητη ρευστότητα, κατεβάζουν τα ρολά.

¨Αυτό ακριβώς συμβαίνει¨, παρατηρεί ο Ρομπόλης. Από πέρυσι έχουν κλείσει πάνω από 60.000 μικροεπιχειρήσεις. Για το 2011 υπολογίζει άλλες τόσες - τουλάχιστον!

Ο αριθμός των ανέργων ανέβηκε το 2010 κατά 230.000 –ποσοστό 14,8%. Η ανεργία όμως στην Ελλάδα είναι συνώνυμη με κοινωνικό αποκλεισμό. Όποιος χάνει τη δουλειά του παίρνει μόνο για ένα χρόνο επίδομα ανεργίας κι αυτό δεν είναι ούτε 500 ευρώ το μήνα. Όταν περάσει ο χρόνος, η προοπτική είναι στην ουσία μηδέν. Από τους σημερινούς 800.000 ανέργους, δικαιούνται επίδομα μόνο οι 280.000, με συνέπεια την δραματική αύξηση των αστέγων -στην πρωτεύουσα μέχρι 25%-.

Υπολογίζεται ότι, μέχρι τέλος του 2011, η επίσημη ανεργία θα έχει ανεβεί στο 17 – 18%, πράγμα που σημαίνει ότι η πραγματικοί δείκτες θα ανέρχονται σε 22-23%. ¨Αυτό αντιστοιχεί σε 1,2 εκατομμύρια ανέργους¨, λέει ο Ρομπόλης. Αυτό έχει να συμβεί από το 1961, όταν εκσυγχρονίστηκε η γεωργική παραγωγή, με αποτέλεσμα, τότε, το κύμα μετανάστευσης προς Αμερική, Γερμάνια κλπ. –πραγμα που συμβαίνει και σήμερα-. Μόνο που τότε ήταν κυρίως απλοί, ανειδίκευτοι, εργάτες, ενώ σήμερα εγκαταλείπουν τη χώρα άτομα με εμπειρία και διπλώματα ανωτάτων σχολών. Ο Ρομπολης φοβάται την ¨επιλεκτική μετανάστευση¨.

Οικονομικά, δεν έχει η Ελλάδα να προσφέρει πολύ περισσότερα, από τη γαλάζια θάλασσα, τις ατελείωτες παραλίες, λίγο λιόλαδο και φέτα. Κατά συνέπεια, ο κινητήρας της οικονομίας παραμένει η εσωτερική κατανάλωση: Πάνω από 70% της οικονομικής δραστηριότητας εξαρτώνται από αυτή, αναφέρει μια μελέτη του Ιδρύματος Friedrich-Ebert.

Η κατανάλωση, όμως, μειώθηκε το τελευταίο τέταρτο του 2010, εξ αιτίας των μέτρων λιτότητας κατά 8,6%, η λιανική πώληση συρρικνώθηκε κατά 12% και 65.000 καταστήματα χρεοκόπησαν. Αν υλοποιηθούν τα νέα μέτρα λιτότητας, υπολογίζει ο Ρομπόλης ότι μέχρι το 2015 το βιοτικό επίπεδο των υπαλλήλων και συνταξιούχων θα μειωθεί κατά 40%.

Η αγωνία και ο φόβος αναγκάζουν τον κόσμο να βγαίνει στους δρόμους. Όμως, ενώ οι ουρές των πεινασμένων γίνονται όλο και μακρύτερες, οι εύποροι παραμένουν ανέγγιχτοι κι ανεπηρέαστοι από την κρίση. Ο μέσος Έλληνας καταναλωτής επιβαρύνεται με τον τρίτο μεγαλύτερο ΦΠΑ της Ευρώπης, την τρίτη υψηλότερη εισφορά στα ταμεία ανεργίας και την δεύτερη υψηλότερη τιμή βενζίνης. Δυο στους τρεις Έλληνες πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους, οι οποίοι –αντίθετα από την ¨πλατιά διαδεδομένη αντίληψη¨- (όπως αναφέρει η μελέτη του Ιδρύματος Friedrich-Ebert) παρακρατούνται, για όλους τους υπαλλήλους του ιδιωτικού και κρατικού τομέα, αυτόματα και μαζί με τις υπόλοιπες κρατήσεις από τον μισθό τους. Είναι κυρίως η μικρή σε αριθμό τάξη των πλουσίων αυτή που είναι υπεύθυνη για την ετησία φορολογική ζημιά των 40 δις ευρώ.

Αυτή είναι τουλάχιστο η εκτίμηση του ΟΟΣΑ για την ετήσια φοροδιαφυγή, ενώ η Τράπεζα Ελλάδος υπολογίζει τις απώλειες σε 15 -20 δις. ¨Οι φοροφυγάδες δεν έχουν κανένα λόγο να φοβούνται. Δεν έχω δει κανέναν να τιμωρείται με φυλάκιση λόγω φοροδιαφυγής¨, λέει ο καθηγητής πολιτικών επιστημών στην πανεπιστήμιο της Αθήνας Πάνος Κοζάκος.

Αυτή είναι η αντίφαση που οργίζει τους πολίτες. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν έχει χρήματα για κοινωνικές παροχές, παρατηρεί ο Ρομπόλης- ενώ παράλληλα δημοσιεύει μια λίστα επιχειρήσεων που χρωστάνε στο δημόσιο 9 δις, χωρίς την παραμικρή συνεπεία γι΄ αυτές.

Τώρα υποτίθεται ότι θα αλλάξουν όλα. ¨Αλλά αυτή η κατάσταση διαιωνίζεται εδώ και 30 χρόνια¨, προσθέτει οργισμένος ο Ρομπόλας, που δεν πιστεύει πια στις υποσχέσεις της κυβέρνησης. Και συμπληρώνει:

¨Όλα είναι παραμύθια¨…

Manfred Ertel, για το Spiegel online

http://www.spiegel.de/politik/ausland/0,1518,772787,00.html

Μετάφραση: Πάρις Μπαρμπάτσαλος.

Θαλασσινή σπηλιά (Ζωγραφική)

2011-07-14T21:01:00.000+03:00

Θαλασσινή σπηλιά.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Προς καυλωμένο ποετιδέα. Ειρωνικόν ποιημάτιον για γελοίο ποετάστρο που αγνοεί ήθος και αιδώ. Ακολουθείται από εξοργιστική και ευτράπελον άμα ιστορίαν.

2011-07-05T16:27:00.008+03:00

Το ποιημάτιον

Θαρρείς

πως τ' άλλα ,

τ' άρρητα,

αλάλητα, λαλείς

αλλά,

αλαινής,

άλαλα αλαλάζεις...

Το ως άνω ποιημάτιον αφιερώνεται σε όποιο "ποιητή" αναγνωρίζει τον εαυτό του σ' αυτό που περιγράφει (το ποιημάτιον καλέ και όχι ο ποιητής).

Η ιδέα για το παιχνίδι με το λαλώ και άλαλο από το :

"λαλήσωμεν αλαλήτως" του Μ. Αθανασ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ.

Η "έμπνευση" -παρακαλώ να προσδοθεί το αρνητικότερον δυνατόν περιεχόμενο στην έννοια- οφείλεται σε """ποιήτρια""" η οποία το πρωί της επομένης του μακελειού του Συντάγματος, και πριν καν να μάθουμε πόσοι ήταν οι τραυματίες, αν υπήρχαν νεκροί ή όχι κλπ, μας εξηγούσε πως λειτουργεί (χρησιμοποιώντας, βεβαίως - βεβαίως, τα κατάλληλα ρήματα: "καυλώνω" , «γουστάρω») η ... λίμπιντό της, επιδιδόμενη, μάλιστα, εις χαριεντισμούς και σεξουαλικούς γαργαλισμούς με φανατικούς οπαδούς της (sive ηλίθιους, που θα ‘λεγε και ο Σπινόζας) οίτινες την καταβρήκαν (οι δύστυχοι) με το δίστιχο με το οποίο απεφάσισεν η κατευθείαν απόγονος της Σαπφούς (αν και από ότι φαίνεται προτιμά - προς μεγάλην μου ανησυχίαν- το άλλο φύλο) να εμπλουτίσει την γραμματείαν μας.

Ομολογώ ότι έμεινα εντελώς κι απολύτως ενεός κι εμβρόντητος και, πάσχων από εμβροντησίαν μεγίστην, ξέχασα να αφήσω «ένα γλυκό χάδι στα μαλλιά σου», «γλυκιά ποιήτρια». Ευτυχώς όμως κάποιοι άλλοι δεν ξέχασαν και σου επιδαψίλευσαν τιμές και χαμουρέματα (πολύ ποιητικά , τωόντις).

Φεύγοντας από τον «τοίχο» της νέας μας μεγάλης ποιήτριας έπαψα να υφίσταμαι την μαγεία του λόγου της και περιέπεσα και πάλι στην προτέραν κατάστασίν μου, ήτοι και δηλαδής εκείνη του χοίρου. Γιατί, αν δεν το πιάσατε, η αντίστροφη (ετεροφύλοφιλη) Ψάπφα είναι ταυτοχρόνως κι ένα είδος αντίστροφης Κίρκης που κάνει τα γουρούνια ανθρώπους ή για να το πω απλούστερα, ανθρώπους που είναι αδαείς και δε μετέχουν τση ποιήσεως τους κάνει δαήμονες και μετέχοντες με κάργα μέθεξη… Συμμετοχική ποίηση δηλαδής. Να κάτι σαν τη συμμετοχική δημοκρατία του … ξέρετε ποιου…

Τέλος πάντων… Πίπτων και περιπίπτων προσγειώθηκα τελικά στο παλιό άμουσο καταγώγιο στο οποίο ανδρώθηκα ποιητικά. Που δε σας το κρύβω είναι γεμάτο με άσχετους, κακούς, δαίμονες και δράκους οι οποίοι με ευνούχισαν ποιητικώς και καθόρισαν την αρτηριοσκληρωτική –ως φαίνεται- αισθητική μου. Να τύποι σαν τον Χάιντεγγερ που με έπρηξαν με ανοησίες του τύπου «ο ποιητής κατονομάζει το ιερό» και άλλοι, Εγγονοπουλοαναγνωστάκηδες, Παλαμάδοκαζατζάκηδες και ΚαρουζοΣεφέρηδες, που λέγαν τρελά διάφορα πως ο ποιητής είναι λέει ο κληρωτός της εποχής του, ο ευαίσθητος σεισμογράφος του καιρού του, διαλέγεται με τα κοινωνικά γεγονότα, ζει το ιστορικό γίγνεσθαι και το αποτυπώνει. Έτσι , έχοντας πάλι μπει στο βαρυτικό πεδίο των άμουσων, ανέκραξα κι εγώ μετά του κ Παλαμά

«Ανάξιος όποιος ακούει

το προσκλητήρι των καιρών.

Τ’ ακούει και δε λέει Παρών»,

πήρα μολύβια κα χαρτιά και έγραψα ένα λίβελο 4-5 σειρών για τους «ποετάστρους».

Τι αποκοτιά, Θεέ μου!!! Τι ήταν να το κάνω… Αμέσως και πάραυτα καμιά δεκαριά ποιητούληδες και ποιητούλες με ξεκάναν από φίλο, χωρίς καν μου απαντήσουν (η μία μάλιστα με την υπομονή που δεν ξέρω που τη βρήκε κάθισε η αθεόφοβη κι έσβησε όλα τα σχόλια και τα like της!). Και τότε συνειδητοποίησα το φοβερό μου αμάρτημα και την ακόμη φοβερότερη κατάντια μου : τα πράγματα άλλαξαν κι εγώ δεν εξελίχτηκα -ποιητικώς εννοώ- διόλου. Έμεινα στο παρελθόν και, νεατερντάλιος, όπως ο Κάλβος, ο Σολωμός, ο Ελύτης, ο Ρίτσος , ο Σεφέρης και άλλοι πεπαλαιωμένοι και εκτός μόδας πιστεύω ότι άλλο ο ποιητικός οίστρος και άλλο ο σκέτος οίστρος, ήγουν η καύλα της καυλωμένης ποιήτριας (ή και καυλωμένου ποιητή). Οποίον τραγικόν λάθος!!!

Σχωράτε με αδέλφια. Μετανοώ. Είδα το φως το αληθινόν. Ανένηψα. Κατάλαβα ότι ποίησις δεν είναι διόλου “ ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου» (τι λε , ρε μαλάκα Εμπειρίκε!!!) αλλά «ανάπτυξις καύλας τελείας, μέγεθος εχούσης κλπ… ».

Γουστάρω….

Και δηλώνω επισήμως ότι δεν θα το ξανακάνω…

Το μόνο πρόβλημα είναι πως , δυστυχώς, δεν θα μπορώ να καυλώνω κι εγώ μαζί σας. Θέμα ιδιοσυγκρασίας, βλέπετε…

ΥΓ. Μόνο μια φίλη -και προς τιμή της- απάντησε, διαφωνώντας εν μέρει, στις σκέψεις μου για τον «ποετάστρο». Το αστείο είναι δεν θα την συμπεριελάμβανα σε αυτό το είδος τις ποιητικής πανίδας…

Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή (Χριστιανόπουλος)

2011-06-24T13:08:00.004+03:00

Μεικτή τεχνική σε ξύλο.

* * *

Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

* * *

Ντῖνος Χριστιανόπουλος

SPIEGEL: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες προς τους Έλληνες που δεν ζήτησαν πολεμικές αποζημιώσεις.

2011-06-23T18:39:00.009+03:00

Δίστομο...

Γερμανία, ο μεγαλύτερος "αμαρτωλός χρεών" του 20ου αιώνα

(«Deutscland ist der größte Schuldensünder des 20. Jahrhunderts»)

Συνέντευξη του Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο Spiegel.

Spiegel: Κυριε Ritschl η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Ritschl: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ritschl Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel Τι ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1. Παγκοσμιου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτη η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ritschl Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl Αναλογικά με την οικονομικη επιφανεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ritschl Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ritschl Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, η αλλιώς ένα „Haircut“, που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel Πως είπατε;

Ritschl Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δανεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ενα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, ειναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ritschl Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, τον δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμα τους εν μέρει η και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel Τι εννοείτε;

Ritschl Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

Ritschl Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker ( καθηγητής “Ιστορίας της Οικονομίας”)

SPIEGEL

Μετάφραση: Πάρις Μπαρμπάτσαλος.

Ούτις (Ποίηση, ζωγραφική)

2011-05-10T10:52:00.007+03:00

Ούτις.

Ακρυλικό σε ξύλο.

* * *

Του χρόνου φύλακας φυλακισμένος

λυγμούς ολάνθιστους

γλωσσεύω

με κόκκινο κι απήγανο

ολοφέγγαρο

σπαράγματα χαρμόσυνα μαράζια

αγγελίζοντας

φως και λίγη ανάσταση

μπας και ξεκλέψω

απ' των εγκάτων

τον δράκο

των εσχάτων την εντροπία.

μα (σ)αν νικηθώ

-δικά σας τα ιμάτια μου-

μη μου θυμώσετε

όσο μπορούσα πάσχισα.

δεν ήμουν τίποτα ξεχωριστό

Ούτις υπήρξα

Κι εγώ.

* * *

Χρίστος Σιψής

Η αρχή της ζωής (Άδωνης - ποίηση)

2011-05-01T20:00:00.005+03:00

Το δένδρο της γνώσεως.

Μολύβια σε χαρτί.

* * *

Με τον ιστό του αφανισμού

από ουρανό δίχως βροχή

ερχόταν,

προχωρούσε στεφανωμένος μ' αίμα

Κι έλεγε για την απλωσιά, κι έλεγε για τη γέννα...

* * *

Άδωνης

μτφ: Ελένη Κονδύλη-Μπασούκου

Μικρό ερωτικό. (Ποίηση και ζωγραφική)

2011-04-26T13:56:00.004+03:00

Κύμα.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Και το ποτέ

του αιώνιου εικόνα

είναι.

Του πάντα

άλλη όψη...

* * *

Χρίστος Σιψής

Νυχτώνει - εκδοχή 2 (ποίηση)

2011-04-15T09:39:00.005+03:00

Θάλασσα.

μεικτή τεχνική σε καμβά.

Εδώ κι εκεί

πήρε να νυχτώνει

Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-

τον έρωτα

κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,

μαζί του παίρνοντας

ματιές κι ανάσες

γεύσεις και πόθους

πόνους και ιδρώτες σε σεντόνια

που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω

και θυμάμαι που ρωτούσες

" τη θάλασσα

ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω

Μόνο η θάλασσα μπορεί

τη θάλασσα να εξαντλήσει...

Εδώ νυχτώνει.

Εκεί;

Χρίστος Σιψής

Ἡ νύχτα μὲ συμφέρει (Νίκος Καρούζος )

2011-04-07T09:18:00.012+03:00

Νύχτα.

Ακρυλικό σε ξύλο.

Η νυχτα με συμφερει

Πραγματι η νυχτα με συμφερει.
Πρωτα-πρωτα ελαττωνει τις φιλοδοξιες· υστερα
διορθωνει τις σκεψεις· επειτα
συμμαζωνει τη θλιψη και την κανει υποφερτοτερη
τη σιωπη με σεβας ανατεμνει·
εξαιρει την οσφρηση μα προπαντων η νυχτα περιζωνει.

Νίκος Καρούζος

Έρως πεσσεύων. (Ποίηση)

2011-03-01T20:25:00.003+02:00

Το βλέμμα.

Μεικτή τεχνική σε ξύλο.

* * *

Μικρέ Θεέ

Αθύρματα είμαστε

Στα χέρια σου

Γελώντας μας πεσσεύεις

Πρώτα το τώρα αιέν κάνοντας

Κι έπειτα το αιέν

Ποτέ.

Πάντα.

* * *

Δαρείος και Αθηναίοι (Ποίηση)

2011-02-27T18:10:00.004+02:00

Ου τόπος 1.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Ζήτησε να μην τον αφήσουν

να τους ξεχάσει.

Έγινε κατά πως θέλησε.

Δεν τους ξέχασε

ποτέ.

Ούτε αυτός

ούτε η γενιά του...

* * *

Άνθη. (Χαϊκού άνοιξης, ζωγραφική)

2011-02-13T15:26:00.011+02:00

Έρημος 2 (έργο ημιτελές ).

Μεικτή τεχνική σε κόντρα πλακέ.

* * *

χιονίζει άνθη.

θ' ασκείται η άνοιξη

για το χειμώνα...

* * *

Χρίστος Σιψής

Αλγοφορούσα κόρη. (Χαϊκού άνοιξης)

2011-02-10T18:19:00.006+02:00

Έρημος 1.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Ανθίζει μόνον,

αλγοφορούσα κόρη,

ότι πεθαίνει.

Με μια δραχμή στην τέχνη 2 (έκθεση)

2011-01-25T11:52:00.003+02:00

Ο κύκλος του χρήματος ( χέρια).

Κατασκευή.

Λεπτομέρεια.

«Με μια δραχμή στην τέχνη» (έκθεση)

2011-01-13T21:18:00.007+02:00

Θνήσκων πολεμιστής

(Δραχμή 2010)

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

TITANIUM

Y I A Y I A N N O S G A L L E R Y

«Με μια δραχμή στην τέχνη»

Στη μεγάλη ή στη μικρή περιπέτεια της ζωής μας είχαμε στα χέρια μας το μέτρο του ζην ή και του ευ ζην, τη δραχμή· ένα σπουδαίο δημιούργημα του ελληνικού πολιτισμού που έμαθε τους ανθρώπους να συναλλάσσονται με πρακτικό και δημιουργικό τρόπο. Η δραχμή, στη μακραίωνη ιστορία της, απλώθηκε σε όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη του τότε γνωστού κόσμου. Και... έτυχε σ’ εμάς να γίνουμε μάρτυρες του τέλους μιας πορείας δύο χιλιάδων επτακοσίων χρόνων. Μεγαλώσαμε, σπουδάσαμε, δημιουργήσαμε με εργαλείο αλλά και στήριγμα τη δραχμή και τώρα που δεν είναι πια στα χέρια και στη τσέπη μας, θέλοντας να την τιμήσουμε, την κάναμε κόσμημα στο πέτο μας και στο μέρος της καρδιάς.

Η πορεία της δραχμής στο χρόνο και στη γεωγραφία υπήρξε περιπετειώδης μέχρι που απεσύρθη στις προθήκες των μουσείων νομισμάτων για να δώσει τη θέση της στο ευρώ.

Η τελευταία πράξη της συναρπαστικής ιστορίας της δραχμής γράφτηκε πριν από δέκα χρόνια όταν η Ελλάδα εντάχθηκε στη ζώνη του ευρώ την 1^η Ιανουαρίου του 2001, οπότε η δραχμή αποσύρθηκε και η Ελλάδα έγινε πλήρες μέλος της ΟΝΕ συμπληρώνοντας το ιστορικό κενό στην ήδη υπάρχουσα κοινοτική ένωση.

Οι άλλοι Ευρωπαίοι χρειάζονται πολλούς ακόμα αιώνες για να ισοφαρίσουν την προσφορά της δραχμής στον πολιτισμένο κόσμο, ώστε να δικαιούνται να κοσμήσουν το πέτο τους με το νόμισμά τους.

Η Titanium Yiayiannos Gallery στα πλαίσια ενός προγράμματος μεγάλων θεματικών εκθέσεων οργάνωσε και θα παρουσιάσει την έκθεση με τίτλο «Με μια δραχμή στην τέχνη», όπου 80 καλλιτέχνες ψηλαφούν τη φόρμα και οραματίζονται την εικόνα του κέρματος της δραχμής, εικόνες με στοιχεία δραματικά, με στοιχεία ηρωικά, με σχολιασμό και σαρκασμό, με σύμβολα αρχαία και σύγχρονα. Μια έκθεση τιμή - μνήμη στη δραχμή που υπήρξε το αρχαιότερο νόμισμα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Η έκθεση δεν προτείνει και δεν σκέφτεται ούτε οικονομικά ούτε πολιτικά. Είναι μια συναισθηματική προσέγγιση και προσπαθεί να εικονογραφήσει εκείνα τα λόγια της μεγάλης Ελληνίδας αθλήτριας την ώρα του θριάμβου της μέσα στο ολυμπιακό στάδιο. Να μια άλλη φιγούρα που θα μπορούσε να απεικονισθεί στο υποθετικό νέο κέρμα της δραχμής καθώς ελπίζουμε η έκθεση αυτή να παρακινήσει κι άλλους πολλούς καλλιτέχνες ώστε να αποτελέσει κύριο σώμα ενός μελλοντικού μουσείου της δραχμής.

Στο πλαίσιο της έκθεσης θα υπάρχει αναμνηστικό κόσμημα – καρφίτσα πέτου (επίχρυση δραχμή) – διακριτικό & ενθύμιο.

συντάκτης:

Γιαγιάννου Δάφνη

694.57.85.330 / 210.72.97.644

dafni@titaniumartgallery.com

e-mail: info@titaniumartgallery.com website: www.titaniumartgallery.com

Ονείρων άλγεβρα.

2010-12-15T20:33:00.004+02:00

μεταφυσική της γυναίκας.

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

* * *

ένα όνειρο μόνο

είναι

μόνο ένα όνειρο

δηλαδή

σχεδόν τίποτα

δύο όνειρα

που αθροίζονται

γίνονται

-σχεδόν πάντα-

ένας εφιάλτης

αγάπη μου.

* * *

Πρόσφυγας (ποίηση)

2010-11-21T19:41:00.003+02:00

(Λ) αγνεία.

Μεικτή τεχνική σε χαρντμπορντ.

* * *

σαν πρόσφυγας

σε οικώ

σαν πατρίδα

με διώχνεις

* * *

Θάνατος έρωτας (ποίηση) Διάφανο σώμα (Ζωγραφική)

2010-10-11T19:08:00.007+03:00

Διάφανο σώμα.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

στο σώμα σου

σκυμμένος

χρόνια

αθανασία βόσκησα.

Ώσπου χόρτασα

θάνατο

* * *

Νυχτώνει (ποίηση) - Μάσκα (ζωγραφική)

2010-10-03T13:42:00.006+03:00

Μάσκα. Μολύβια σε χαρτί.

Εδώ κι εκεί

πήρε να νυχτώνει

Κι εγώ κοιτάζω - έκπληκτος-

τον έρωτα

κομμάτια να βυθίζεται στης λήθης το αχανές,

μαζί του παίρνοντας

ματιές κι ανάσες

γεύσεις και πόθους

και ιδρώτες σε σεντόνια

που θαρρούσα αθάνατα.

Έκπληκτος κοιτάζω

και θυμάμαι που ρωτούσες

" τη θάλασσα

ποιός θα μπορέσει να την εξαντλήσει;"

Τώρα ξέρω...

Εδώ νυχτώνει.

Εκεί;

απείρου άσκηση (ποίηση)

2010-09-30T10:28:00.006+03:00

Δανάη.

Σπουδή με μολύβια.

απείρου άσκηση

ο έρωτας.

αδύνατου καρτέρι.

(Χωρίς καρτερία, όμως)

Θάλασσα (Ζωγραφική)

2010-09-25T20:17:00.001+03:00

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

Ο Καθρέφτης (Ζωγραφική)

2010-09-16T20:03:00.002+03:00

Ο Καθρέφτης

Μεικτή τεχνική σε χαρτί

Αμφιλύκη (ζωγραφική)

2010-09-10T21:26:00.003+03:00

Αμφιλύκη

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.

Της μνήμης... (Ζωγραφική)

2010-09-05T12:45:00.005+03:00

Της μνήμης μου...

Μεικτή τεχνική σε χαρτί

Έρωτας (χαϊκού)

2010-08-27T11:47:00.004+03:00

Επικαλέω τοι την Θεόν.

Μεικτή τεχνική σε χαρτόνι.

Ο έρωτας μας

του μίσους χρυσαλλίδα

να γίνει!!! Κρίμα.

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ (ΜΗΛΙΕΣ ΠΗΛΙΟΥ)

2010-08-23T11:44:00.003+03:00

17 - 22 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Νύχτα (ποίηση)

2010-05-11T13:39:00.005+03:00

* * *

Τόσες ώρες και χρόνια

πέρασαν

κι ακόμα δεν λέει

να ξημέρωσει...

* * *

"...και στήθος σαν φεγγάρι" ( ποίηση , ζωγραφική)

2010-04-26T17:50:00.005+03:00

Κάρβουνο και παστέλ σε χαρτί.

* * *

"...βαίνει τον ήλιο πρόσωπο

και το φεγγάρι αστήθι..."

(δημοτικό)

* * *

Λυκόφως ή λυκαυγές; (ποίηση)

2010-04-17T21:35:00.003+03:00

* * *

Εποχή αμφιλύκης.

Να ΄ναι λυκαυγές ;

Να ΄ναι λυκόφως;

Ποιός ξέρει;

* * *

ΣΤΗΝ ΑΥΡΑ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ

2010-04-13T11:32:00.004+03:00

Tην Πέμπτη 15 Απριλίου εγκαινιάζεται στις 7.30μμ στο Ξενοδοχείο Saint George Lycabettus [Κλεομένους 2], η έκθεση <Στην Αύρα των Δέντρων> με τη συμμετοχή 27 σημαντικών Ελλήνων ζωγράφων και γλυπτών.

Κάθε άλλο παρά τυχαία είναι , βέβαια, η επιλογή του θέματος-στα πλαίσια της παγκόσμιας κινητοποίησης για το περιβάλλον- καθώς ,το ίδιο το Ξενοδοχείο βρίσκεται σε άμεση επαφή με τον Λυκαβηττό: έναν από τους ελάχιστους πλέον χώρους πρασίνου της πρωτεύουσας

Στην καρδιά της άνοιξης ,ο επισκέπτης θα έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τα ζωγραφικά έργα και τα γλυπτά των 27 δημιουργών που φιλοτεχνήθηκαν, ειδικά, για τη συγκεκριμένη εκδήλωση ,με την επιμέλεια της Ιστορικού τέχνης και τεχνοκριτικού, κυρίας Ντόρας Ηλιοπούλου-Ρογκάν.

Χαρακτηριστικά, σημειώνει ανάμεσα σε άλλα η επιμελήτρια της έκθεσης<……Λειτουργώντας σε πολλά μήκη κυμάτων- οπτικό, νοητικό, ψυχολογικό, συναισθηματικό-η τωρινή έκθεση αποτελεί ένα ισχυρό έναυσμα, μια δικλείδα ασφαλείας γι’ αυτή καθαυτή την ψυχική μας ισορροπία. Ισορροπία που κινδυνεύει άμεσα καθώς αποτελεί έναν , κατεξοχήν, στόχο στο σύγχρονο, απάνθρωπο, επιθετικό, μέχρι και εγκληματικό –θα λέγαμε, ανεπιφύλακτα-περιβάλλον. Μεσ’ από τα έργα τους, και οι 27 καλλιτέχνες, που ανήκουν σε διαφορετικές επιμέρους γενιές της τελευταίας πεντηκονταετίας, εκφράζουν με όση πειθώ είναι –εικαστικά-δυνατή, ένα συναίσθημα αισιοδοξίας που μας χαρίζει μιαν όχι μοναχά οπτική αλλά και ψυχική ανάσα……> .

Σημειώνουμε, ανάμεσα στους συμμετέχοντες ,τους: Απ. Γιαγιάννο, Ν.Γκάνα, Π. Γουλάκο,Μ. Ζαμπούρα, Β. Θεοχαράκη, Τ. Καραγεώργη, Μ. Κτιστοπούλου, Ε. Lαgansky, Μ. Λεβεντάκου, Μαργ. Δρίλλια-Λιβάνη, Μ. Μανουσάκη, Θ. Μπολώτη, Ανδρ.Νικολάου, Αγγ. Παναγιωτίδη, Κ. Παπαδόπουλο, Ελ. Παρμακέλη, Τρ Πατρασκίδη, Ε. Σιδέρη, Χρ. Σιψή, Στ. Χατζηϊωάννου, Ανδρ. Ψαράκο, κ.α

Διάρκεια έκθεσης: 15 -21 Απριλίου , 2010.

΄Ωρες λειτουργίας, καθημερινά: 11πμ-14 και 17-21.

Aura arboris (έκθεση ζωγραφικής)

2010-04-10T15:13:00.004+03:00

ΣΤΗΝ ΑΥΡΑ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ

Στην αύρα των δέντρων, σταθερή αναφορά και απαραίτητη εγγύηση όχι απλά για την καλύτερη δυνατή διαβίωσή μας, αλλά γι’ αυτή καθαυτή την επιβίωσή μας, είναι αφιερωμένη η έκθεση που παρουσιάζεται τώρα –στην καρδιά της άνοιξης– στον ιδιαίτερα φιλόξενο χώρο του ξενοδοχείου St. George Lycabettus, ένα χώρο γνωστό για τις εκδηλώσεις ποιότητας που οργανώνει. Βέβαια, δεν είναι μονοσήμαντη ούτε και αποτελεί μια τυχαία σύμπτωση η επιλογή του θέματος σε σχέση με την τοποθεσία του ξενοδοχείου, που, σε άμεση επαφή με τον Λυκαβηττό, διαθέτει μια προνομιούχα, μαγευτική θέα, σε έναν από τους ελάχιστους χώρους πρασίνου της πρωτεύουσας.

Η τωρινή έκθεση, στην οποία συμμετέχουν 27 σημαντικοί Έλληνες καλλιτέχνες, με έργα που, στην πλειοψηφία τους, δημιουργήθηκαν ειδικά γι’ αυτή, δεν αποτελεί απλά μια πολυσήμαντη δύναμη κρούσης στο πλαίσιο της παγκόσμιας κινητοποίησης για τη διάσωση του περιβάλλοντος. Κινητοποίηση σαφώς ετεροχρονισμένη αντίκρυ στη σοβαρότητα του προβλήματος και που θα έπρεπε να είχε πάρει, εδώ και πολλές δεκαετίες, τη μορφή μιας πανστρατιάς. Λειτουργώντας σε πολλά μήκη κυμάτων –νοητικό, ψυχολογικό, συναισθηματικό, οπτικό–, η τωρινή έκθεση αποτελεί ένα ισχυρό έναυσμα, ένα εφαλτήριο, μια δικλείδα ασφαλείας γι’ αυτή καθαυτή την ψυχική μας ισορροπία.

Ισορροπία που κινδυνεύει άμεσα, καθώς αποτελεί έναν κατεξοχήν στόχο στο σύγχρονο, απάνθρωπο, επιθετικό, μέχρι και εγκληματικό –θα λέγαμε ανεπιφύλακτα– περιβάλλον και τρόπο διαβίωσης. Μέσ’ από τα έργα τους, και οι 27 καλλιτέχνες, που ανήκουν σε διαφορετικές επιμέρους γενιές της τελευταίας πεντηκονταετίας, εκφράζουν, με όση πειθώ είναι –εικαστικά– δυνατή, ένα συναίσθημα αισιοδοξίας, ένα ελπιδοφόρο, σε τελευταία ανάλυση, μήνυμα, που μας χαρίζει μιαν όχι μοναχά οπτική, αλλά και ψυχική ανάσα.

Μιαν ανάσα που, καθώς, μέσ’ από το εικαστικό-αισθητικό μέρος, εκφράζει την ιδιαιτερότητα της προσωπικότητας του κάθε καλλιτέχνη, αφυπνίζει συνειρμικά μέσα μας το προσωπικό μας ένστιχτο για δημιουργία, δράση, αντίδραση σε κάθε παθητική στάση και συμπεριφορά. Κοντολογίς, για μιαν αποτελεσματική αντίδραση στη χειμερία νάρκη την οποία μας επιβάλλει η άκρατη τεχνοκρατία και η εφιαλτική, στις ημέρες μας, παγκοσμιοποίηση· στην ουσία, ισοπέδωση. Ειδικότερα, στο όποιο δέντρο ζωγράφισε ή έπλασε ο καθένας από τους 27 συμμετέχοντες καλλιτέχνες έχει ενορχηστρωθεί μια αυθεντική αντίδραση από την ίδια την ψυχή του. Έτσι, το έργο προβάλλει, κάθε φορά, κατεξοχήν υποβλητική νύξη για συναισθηματικές καταστάσεις και ψυχικές αντιδράσεις που οξύνουν τη φαντασία μας, ενώ, συγχρόνως, διεγείρουν τον εσωτερικό μας κόσμο. Πράγματι, ένα πλατύ φάσμα από δρώμενα, βιώματα και καταστάσεις ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μας, από την απόλυτη γαλήνη και ηρεμία, την ονειροπόλα ενατένιση, μέχρι τη δυναμική παρέμβαση, τη χαρακτηρισμένη από ένα αυθεντικό πάθος αντιμετώπιση, την εννοιολογική προσέγγιση, την εκφρασμένη, με μιαν άκρατη ποίηση, ρεαλιστική εικόνα.

Δυσδιάστατες ή και τρισδιάστατες παρουσίες-μαρτυρίες, και όχι απλά επιδερμικές εικόνες, τα έργα και των 27 δημιουργών εγγράφονται δυναμικά όχι μόνο στο οπτικό μας πεδίο, αλλά στον ίδιο τον ψυχισμό μας, εμπλουτίζοντάς μας με ανθεκτικές στο χρόνο εμπειρίες.

Ντόρα Ηλιοπούλου-Ρογκάν

Δρ. Ιστορικός της Τέχνης-Τεχνοκριτικός

Αειφ(θ)όρον. Ζωγραφική.

2010-04-08T20:18:00.002+03:00

Μεικτή τεχνική σε κόντρα πλακέ

( Συμμετοχή μου στην έκθεση

"ΣΤΗΝ ΑΥΡΑ ΤΩΝ ΔΕΝΤΡΩΝ"

St Georges Lycabettus

15-21 Απριλίου 2010)

Λήθη - εκδοχή 2 (Χαϊκού)

2010-02-28T14:50:00.007+02:00

Φθοράς αειφορία.

Ακρυλικό σε καμβά.

* * *

Λήθη, καθρέφτη

αχερούσιε, δώσ' μου

τη γαλήνη σου

* * *

Λήθη - παραλλαγή 1 (Χαϊκού)

2010-02-28T14:47:00.005+02:00

* * *

Λήθη καθρέφτη

του μηδενός δώσε μου

τη γαλήνη σου

* * *

Ροάδα (χαϊκού άνοιξης)

2010-02-19T11:18:00.009+02:00

* * *

μικρή ροάδα,

αίμα φυλλορροώντας,

μου λες άνοιξη

* * *

Χρόνος (σαν χαϊκού)

2010-02-15T19:39:00.002+02:00

* * *

άστοργος χρόνος

από τα δάχτυλά μου

γλιστάει. Για που;

* * *

Θάνατος (Χαϊκού φθινοπώρου)

2010-02-13T11:41:00.005+02:00

* * *

Σιγανή βροχή

αργά τον χρόνο μετράς.

Σαν τον θάνατο...

* * *

Χιόνι (χαϊκού χειμώνα)

2010-02-10T02:44:00.006+02:00

* * *

χιόνι ανθίζει

χαρμόσυνα στολίζει

το νεκρό αγρίμι.

* * *

Ομίχλη (Χαϊκού χειμώνα)

2010-02-07T14:35:00.004+02:00

* * *

τυφλή ομίχλη

σωπαίνουν τα χρώματα

λευκό σκοτάδι.

* * *

Μελαγχολία (χαϊκού χειμώνα)

2010-02-03T20:53:00.003+02:00

* * *

Χωρίς πια φύλλα

κλαδί σα μνήμη γυμνό.

Μελαγχολία.

* * *

Χρησμός άνοιξης. (Χαϊκού άνοιξης)

2010-01-29T11:44:00.007+02:00

* * *

άνθη στα κλαδιά.

τα πουλιά χρησμολογούν

την ανάσταση

* * *

Χιονίζει (Χαϊκού χειμώνα)

2010-01-25T18:11:00.004+02:00

* * *

λευκό τοπίο

μέσα στη μαύρη νύχτα.

χιονίζει πάλι.

* * *

Γυμνή σαν φως (Ποιηση)

2010-01-23T12:39:00.004+02:00

Σινική σε χαρτί.

* * *

Γυμνή σαν φως ήσουν

κι έμοιαζες αιώνια.

Μικρή απάτη του φθαρτού.

Αθώα, μα τόσο οδυνηρή.

* * *

Kαινός Χειμώνας (Χαϊκού χειμώνα)

2010-01-16T12:42:00.005+02:00

* * *

λευκός χειμώνας

χωρίς σκιάχτρο και γκιώνη.

κενός χειμώνας

* * *

Νεκρός έρωτας. ( σαν Χαϊκού)

2010-01-15T11:44:00.007+02:00

* * *

Νεκρέ έρωτα

το αθάνατο μίσος

θα σε κηδέψει.

* * *

Πέθανες στέρφε

έρωτα. Το αιώνιο

μίσος χήρεψε.

* * *

Νερό ακίνητο (Χαϊκού)

2010-01-14T11:43:00.002+02:00

* * *

νερό γαλάζιο

των αστεριών κλινάρι

τί να προσμένεις;

* * *

Αγγέλου λεία. (Ποίηση)

2010-01-08T17:31:00.004+02:00

* * *

να μ΄ αγγελίζεις,

λευκέ μου άγγελε

κι ας μ' αγγελιάζεις,

της πτώσης μου

άγγελε...

* * *

Έρωτας... ( Σαν Χαϊκού)

2010-01-05T15:15:00.007+02:00

Εκείνη και το φίδι (λεπτομέρεια).

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

ονείρων τόκε

αιέν ονειροτόκε

ονειροκτόνε...

* * *

Ποίηση... (Ποίηση)

2009-12-17T18:53:00.007+02:00

Κερί.

Αυγοτέμπερα σε ξύλο.

* * *

Χίμαιρες λέξεις

στην εκκλησιά του τίποτα

δοξολογούν το παν.

* * *

Τα ματια σου. ( Ποίηση)

2009-12-07T13:58:00.006+02:00

Αυθάδεια.

Μολύβι σε χαρτί.

* * *

νύχτες τα μάτια σου

και τ' αγαπώ

όπως αγαπούν το σκοτάδι

όσοι την αυγή προσμένουν

* * *

Καθώς σε κοίταζα (Ζωγραφική)

2009-11-29T11:41:00.001+02:00

Σινική σε χαρτί.

Άμετρο σώμα. (ποίηση)

2009-11-24T12:20:00.005+02:00

Ωκεανίς.

Μεικτή τεχνική.

* * *

Σώμα αλίκτυπο,

πράσινη θάλασσα,

στού πόθου τις όχθες,

κύμα το κύμα,

ως λέει ο ποιητής,

να σε μετρήσω πάσχισα,

μα δε δυνήθηκα .

Και χάθηκα.

Σε άμετρα βάθη με

έκλεισες
κι άβυθος τύμβος μου

έγινες.

Του απείρου εικόνα,

του μηδενός λαβύρινθος.

* * *

Διαβάτης. (Ποίηση)

2009-11-21T14:24:00.004+02:00

Time...

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

* * *

Διαβαίνεις,

χρόνε μου,

και με διαβαίνεις.

Με διαβαίνεις ,

χρόνε μου,

και διαβαίνω.

* * *

Διάλογος; (σαν χαϊκου)

2009-11-15T02:31:00.007+02:00

Γένεση. Μολύβια σε χαρτί.

* * *

τα βράδια στάχτη

γίνεσαι. μα τη μέρα

σε ξαναγεννώ

τα βράδια στάχτη

με κάνεις. μα τη μέρα

ξαναγεννιέμαι.

* * *

Γυμνό με βράχια. (Ζωγραφική)

2009-11-07T10:21:00.001+02:00

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Το μαύρο του μαύρου. (ποίηση)

2009-11-01T01:07:00.006+02:00

Άγνωστο αντικείμενο.

Σινική σε χαρτί.

* * *

Κι όμως

και το μαύρο

του μαύρου

άσπρο είναι

... θαρρώ ...

* * *

Το Τζην (Ζωγραφική)

2009-10-29T23:30:00.003+02:00

Μολύβι σε χαρτί.

Ενικός. (ποίηση)

2009-10-25T11:22:00.003+02:00

Δίδυμοι.

Σινική σε χαρτί.

* * *

Στο πλήθος

ο ένας

τον ενικό του

βρίσκει.

Κι εκεί τον χάνει.

* * *

Οι δρόμοι του Ηράκλειτου κι ο ταξιδιώτης... (ποίημα)

2009-10-16T23:49:00.009+03:00

Δελφοί, καλοκαίρι 2009

* * *

Ίσως, Ηράκλειτε, ο δρόμος

που πηγαίνει να είναι ίδιος

με εκείνον που έρχεται.

Όμως, ο νοσταλγός που επιστρέφει

δεν είναι ποτέ ίδιος

με τον ταξιδιώτη που έφυγε.

* * *

Οδός άνω κάτω μία και ωυτή.

(Η άνω οδός και η κάτω οδός είναι μια και η αυτή)

Ηράκλειτος

Αnimula vagula blandula. (Ποίηση και ζωγραφική)

2009-10-10T00:54:00.017+03:00

Κάπου μακριά, σήμερα, χτες ...

ίσως ποτέ και πουθενά.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Res nulla

εισπνέω κι εκπνέω

κι έπειτα πάλι

και πάλι

εισπνέω κι εκπνέω

ως που να μάθω

το μεγάλο μάθημα:

Εδώ, στην κοιλάδα των δακρύων,

ανάμεσα res cogitans και res extensa

οι καρτεσιανές συντεταγμένες της ύπαρξης

είναι

(0,0)

εισπνέω

κι εκ...

πνέω στο

Τίποτα

Στο φίλο μου Στέφανο Σχοινά

που έφυγε αυτές τις μέρες...

Προσωπογραφία (Ζωγραφική)

2009-10-01T16:00:00.005+03:00

Μολύβι σε χαρτί.

Το συγκεκριμένο πρόσωπο "κατασκευάστηκε" κυριολεκτικά με χαρακτηριστικά παρμένα από διάφορα υπαρκτά πρόσωπα. Το (ενδιαφέρον ;) αποτέλεσμα είναι το εξής: όταν το κοιτά κανείς από κοντά, εστιάζει σε κάποιο/α από τα επιμέρους χαρακτηριστικά και του δημιουργείται η εντύπωση ότι βλέπει ένα όμορφο γυναικείο πρόσωπο. Όσο απομακρύνεται , τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται την (προερχόμενη απο τη συρραφή) παραμόρφωση. Όταν απομακρυνθεί αρκετά του δημιουργείται η εικόνα ενός ασύμμετρου πτηνόμορφου (και άρα ενοχλητικού και άσχημου) προσώπου...

(... Ή τουλάχιστον αυτή ήταν η επιδίωξή μου... Δεν ξέρω αν και σε ποιο βαθμό το κατάφερα... Κανείς - ή σχεδόν- δεν μπορεί να κρίνει αντικειμενικά τα έργα του...)

Προσευχή - Εκ του σκότους μου . (Ποίηση)

2009-09-24T12:33:00.005+03:00

* * *

Εκ του σκότους μου

Κύριε
σε ικετεύω
Άκουσέ με

λευκαυγή δώσε μου όνειρα
ξανά
χίμαιρες ληξιπρόθεσμες
αιώνιες να πιστέψω
σιωπής θωπείες
ματιών φωνές
σωμάτων ικεσίες ...

Άκουσέ με
Κύριε
σε ικετεύω
εκ του σκότους μου

Σε νέες πλάνες πλάνησέ με
δύναμη δώσε μου
τα παλιά λάθη νέα να ξανακάνω
στον έρωτα και πάλι να μονάσω
νέες ωδίνες να γιορτάσω
άλλος κι αλλιώς να γίνω

Κύριε
Άκουσέ με
εκ του σκότους μου
σε ικετεύω

να ακούω ότι δε λέγεται
να βλέπω ότι δε φαίνεται
να δέχομαι ότι δίνεται
και όχι ότι θέλω
δώσε μου

Μα πάνω από όλα
Κύριε
Σε ικετεύω
Αγνόησέ με

Ίσως έτσι μάθω να μη ζητώ…

Εκ του σκότους μου…

* * *

Η πρώτη γραφή αποτελούσε σχόλιο

σε ποίημα της Μαρίας Ροδοπούλου

http://darkvirtualpoetry.blogspot.com/2009/01/o.html

Το πέπλο. (Ζωγραφική)

2009-09-20T11:07:00.001+03:00

Σινική σε χαρτί.

Βροχή (χαϊκού φθινόπωρο)

2009-09-15T12:17:00.007+03:00

* * *

βροχής όμοια

χαϊκού του φθινοπώρου

μελαγχολικά

* * *

Φθινόπωρο (Ποίηση)

2009-09-12T15:16:00.010+03:00

* * *

Φθινόπωρο.

Τα θαύματα κι

οι ψευδαισθήσεις φθίνουν.

Συστέλλεται το ανέφικτο

κι αλλού το αλλού αποδημεί .

Σε λίγο θα χιονίσει

υπάκουο εφικτό κι νουνεχές εδώ.

Έπειτα θα έρθει πάλι

- για κάποιους- η άνοιξη

με τα όνειρα

και τους αιφνιδιασμούς της.

Αυτή είναι η τάξη των πραγμάτων

- έτσι τουλάχιστον άκουσα

να λένε οι σοφοί-

* * *

Η μεταφυσική της γυναίκας. (Ζωγραφική)

2009-09-11T14:22:00.001+03:00

Μεικτή τεχνική σε καμβά.

Άνοιξη του χειμώνα.(Ποίηση)

2009-09-09T00:49:00.012+03:00

* * *

Αν με ρωτάτε, φίλοι μου,

και το φθινόπωρο

άνοιξη

πρέπει να το λογιάσουμε.

Του χειμώνα

άνοιξη.

Μιλώ βέβαια -όπως πάντα-

μεταφορικά.

(Αυτό για όσους από ποίηση

δε νογούν...)

* * *

Η λίμνη (Χαϊκού)

2009-09-07T09:26:00.004+03:00

Βιστωνίδα

* * *

νερό καθρέφτης.

σαν έβρεξε, έσπασε

χίλια κομμάτια.

* * *

Φθινόπωρο (χαϊκού φθινοπώρου)

2009-09-04T00:56:00.008+03:00

* * *

έξαφνη βροχή,

δέντρο που φυλλορροεί.

φθινόπωρο πια

* * *

Φθινόπωρο (ποίηση)

2009-09-02T09:57:00.011+03:00

* * *

χθες,

πρώτη μέρα

του φθινοπώρου ,

έβρεξε

-καταρρακτωδώς-

μιαν εξαίσια χαρμολύπη

που μας ξέπλυνε από την

ανόητη αισιοδοξία

του καλοκαιριού.

* * *

Καλό φθινόπωρο σε όλους.

Στην Οθόνη. (Ζωγραφική)

2009-08-28T14:11:00.001+03:00

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Χόρχε Λουίς Μπόρχες.(ποίηση)

2009-08-04T10:02:00.006+03:00

* * *

Απ΄το πολύ

να βλέπω αόρατο

τυφλώθηκα.

* * *

Το βλέμμα. (εικαστικό)

2009-07-21T13:19:00.002+03:00

Ζωγραφική επεξεργασμένη ψηφιακά.

τ' ουρανού δραπέτης (ζωγραφική)

2009-06-21T15:39:00.002+03:00

Άγγελος;

Μολύβια σε χαρτί.

τ' ουρανού δραπέτης (ποίηση)

2009-06-18T16:52:00.005+03:00

* * *

τ' ουρανού δραπέτης,

μισό φτερό αγγέλου

έχω.

Για να πονώ.

* * *

Προσευχή (Ζωγραφική)

2009-06-13T13:14:00.000+03:00

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Θύω στον έρωτα. (Ποίηση)

2009-06-04T14:24:00.006+03:00

* * *

Θύω

στον έρωτα .

Μ' ευλογεί

ο Θάνατος.

* * *

Terra incognita (δεκαπεντασύλλαβος)

2009-06-04T14:08:00.004+03:00

* * *

Άγνωρος τόπος το κορμί

κι αγρίμια οι πεθυμιές του.

Άγνωρος τόπος ήσουνα
κι αγρίμια τα όνειρά σου.

* * *

Αποτρόπαιος κεφαλή. (Ζωγραφική)

2009-05-18T16:42:00.009+03:00

Αποτρόπαιος κεφαλή.

Το πραγματικό πρόσωπο της Μέδουσας.

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Η αρχική ιδέα προέρχεται από ένα παλιότερο,

χαμένο πιά, ποίημα ( έχω την κακιστη συνήθεια

να καταστρέφω όσα έργα μου δεν με ικανοποιούν),

στο οποίο αναφερόμουν στην εξαιρετική

ομορφιά, που ξεπερνώντας τα όρια

του κοινού - διάβαζε "φυσιολογικού"-

λειτουργεί όπως και η Μέδουσα,

προκαλώντας μια μορφή

"απολίθωσης" του "θεατή"...

Υποθέτω ότι όλοι μας είχαμε

αυτή την εμπειρία τουλάχιστον

μια φορά στη ζωή μας...

Ιερουργία (ποίηση)

2009-05-12T16:06:00.005+03:00

* * *

στου μηδενός

το άπειρο

ιερουργός

ο έρωτας

* * *

Ο εφιάλτης του Κάφκα - τελική μορφή (Ζωγραφική)

2009-05-09T19:48:00.001+03:00

Λάδι σε καμβά. 60Χ80

Εκκόλαψη (Ζωγραφική)

2009-05-04T14:18:00.001+03:00

Μεικτή τεχνική

Πράσινο ακύμαντο. (χαϊκού )

2009-04-28T17:04:00.007+03:00

* * *

πράσινo ακύμαντo

σιωπής μου θάλασσα

πως μου μιλούσες

* * *

Λατρεύοντας τις πέτρες. Τιμή στον Νίτσε (ζωγραφική)

2009-04-21T14:47:00.004+03:00

Καλό Πάσχα.

2009-04-16T13:15:00.005+03:00

Οίτη - λίγες ημέρες πριν...

Σε όλους τους φίλους εύχομαι να έχουν

μαζί με τους αγαπημένους τους

Καλό Πάσχα

και να είναι πάντα δημιουργικοί.

ΥΓ.

Βέβαια, το δέντρο (όχι Πασχαλιά, αλλά Κουτσουπιά

-λέγεται αλλιώς και δένδρο του Ιούδα)

είναι μάλλον ακατάλληλο για Πασχαλιάτικες ευχές,

αλλά είναι (ήταν - δεν ξέρω αν φαίνεται από τη φωτό)

εκπληκτικά όμορφο.

Για την οικολογική καταστροφή της Οίτης

μπορείτε να δείτε φωτό εδώ :

http://enantiodromia-gr.blogspot.com/2009/04/blog-post_15.html

Αυγή του χρόνου. (σαν Χαϊκού)

2009-04-15T15:26:00.003+03:00

* * *

Αυγή του χρόνου

ταξίδι το σώμα σου.

Κινούν οι μνήμες.

* * *

Θνητή θεοσύνη. (Ποίηση)

2009-04-13T14:24:00.006+03:00

* * *

Κι οχ' της Ελέας

το -στείρο- άπειρο

ως της Εφέσσου το

-γκαστρωμένο- μηδέν

μια δρασκελιά και σώθηκα

νύχτες γεμάτος και θεοσύνη.

Όμως θνητή...

* * *

Η πέτρα και η θάλασσα. (Ζωγραφική)

2009-04-09T11:45:00.002+03:00

Μεικτή τεχνική.

Αδυσώπητη. (ποίηση)

2009-04-07T13:17:00.005+03:00

* * *

Αδυσώπητη είσαι.

Μα

ύσσωπο

ραίνεις,

όταν δυσωπείς

* * *

"ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι."

Ψαλμοί.

Μεταξύ δύο κόσμων. (ζωγραφική)

2009-04-05T13:17:00.003+03:00

Μεικτή τεχνική.

Κεραυνός οιακίζει.(Ζωγραφική)

2009-04-02T19:37:00.006+03:00

Καζεϊνη σε χαρτί.

Ο τίτλος από ποίημα του Γ. Σεφέρη.

... earth's day.. (Εικαστικό)

2009-03-28T13:40:00.012+02:00

Ζωγραφική επεξεργασμένη με υπολογιστή.

(το αρχικό έργο μολύβια και καζεϊνη)

Αφιερωμένο

(αν και απεχθάνομαι τις κατα

παραγγελίαν "ευαισθησίες")

στην ημέρα της γης.

Μην ξεχάσετε να σβήσετε

τα φώτα, απόψε...

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Ζωγραφική)

2009-03-26T13:16:00.007+02:00

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

υπάρχει μιά δίψα υπάρχει μιά αγάπη

υπάρχει μιά έκσταση

Όλα σκληρά σαν τα κοχύλια

μπορείς να τα κρατήσεις

μες στη παλάμη σου

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

Μέρες ολόκληρες σε κοίταζα

μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια

και δεν σε γνώριζα μήτε με γνώριζες

Γ Σεφέρης.

Μήδεια μνήμη (χαϊκού)

2009-03-21T20:25:00.003+02:00

* * *

Μήδεια μνήμη

μ' άδειο νερό της Άρνης

σε γαληνεύω

* * *

Νεκρή φύση. (Ζωγραφική)

2009-03-20T13:03:00.028+02:00

Αυγοτέμπερα σε ξύλο.

Αράχνη (Ζωγραφική)

2009-03-16T13:16:00.106+02:00

Μεικτή τεχνική σε χαρτί.

A-χρονος (ποίηση)

2009-03-11T18:49:00.006+02:00

* * *

Πριν το μετά

ήταν

το τώρα.

Μα και τότε

ποτέ

ήταν.

* * *

Η μέσα θάλασσα 1. (ζωγραφική)

2009-03-10T15:13:00.149+02:00

Από τη σειρά: "Αναμνήσεις από ένα καλοκαίρι".

Ακρυλικό.